In die paar weekenden zonder giek hebben we niet stil gezeten. De klus waar we al jaren tegenop zagen hebben we nu (bijna) helemaal afgerond: het plafond zit erin.
De oude platen hebben we met een mooie nieuwe bekleding beplakt. Het spul heet Suwide en is, als ik de productomschrijving zo nalees, prima materiaal voor op ons bootje. We hoeven nu alleen de zijkanten, bij de raampjes, af te werken. En die geur van de 3,5 liter Contactlijm moet nog een beetje wegtrekken.
Ons enige in Nederland rondvarende zusje is weer verkocht! Ro had me dit, onder embargo, natuurlijk al lang verteld. En zelfs “webloggers” houden zich soms braaf aan de regels die gelden voor de Traditionele Media™, maar ’t schijnt nu echt allemaal rond te zijn.
Ro gaat aan de gang met een nieuw, spannend project. Ro, gefeliciteerd en heel veel succes! Blijf je nog wel dit weblog volgen, en ga je zelf ook weer eens met je eigen blog aan de gang?
Aan de nieuwe eigenaars: jullie ook hartelijk gefeliciteerd met de aankoop! Melden jullie je hieronder even voor een intake-gesprek met de strenge ballotagecommissie van het zeer exclusieve, Nederlandse chapter van de Club van Frers Cirrus 3/4 Eigenaren? 😉
Ja héé!? Heb ik na jaren illegaal bezit van dat oude bakbeest eindeliljk een vergunning, wordt -ie volgend jaar volledig overbodig:
Vanaf eind volgend jaar is het niet langer nodig om een vergunning aan te vragen voor een marifoon voor de pleziervaart.
Shit. Al die moeite voor niks. Er resten mij nu maar twee opties: óf ik berust me in het feit dat er op deze manier een hoop bureaucratische kosten bespaard worden…
Dit levert bedrijven en burgers een vermindering van de administratieve lasten op van € 2.662.860 per jaar. De besparing voor burgers en bedrijven aan leges komt neer op € 3.912.690,00 per jaar. De administratieve lasten voor burgers dalen op jaarbasis van 23.000 uren naar 12.000 uren.
… óf ik ga mezelfs toch maar upgraden tot de beroepsvaart. Wat zal ik eens doen?
Onder het motto “plaatjes zeggen meer dan woorden” enkele plaatjes van onze onlangs gebroken giek. Als alles goed gaat wordt -ie binnen twee weekjes gemaakt / vervangen.
Terwijl de wind met meer dan 30 knopen over ’t dek vlaagt, zitten wij binnen te genieten. Met die kapotte giek valt toch niet echt te zeilen, dus we gebruiken de boot dit weekend als ‘buitenhuisje’. En dankzij een paar succesvolle klussen is dat buitenhuisje weer een stuk comfortabeler geworden.
Een paar weekjes terug installeerde ik al de versterker, om de waterdichte buitenboxen van het nodige vermogen te voorzien. Gisteren zijn de binnenboxen in de kajuit gebouwd. En dankzij een pracht van een vondst op Marktplaats.nl kunnen we nu optimaal genieten van alle muziek die op de iPod staat. Ik besprak m’n vondst eerder via IM met Peter:
Bas: Jottum, net mooi mengpaneeltje gekocht.
… Voor op de boot.Peter: Lekker!
Bas: 1 master-out (mooie schuif) en 1 rec-out (niet regelbaar)
… master > buitenboxen, rec > binnenboxen
… 4 of 5 ingangen
… in 1 > marifoon, in 2 > …, in 3 > iPod, in 4 > RadioPeter: Wisseloord met een mast dus.
Bas: Wisseloord… mooi man.
Ok, misschien is het een beetje overkill aan boord van een verder nogal spartaans zeiljacht. Maar met het pisweer van de afgelopen weken is het toch wel lekker als je de kajuit met een druk op de knop in tropische sferen brengt. Dat begrijpt Peter natuurlijk ook:
Peter: Beetje spatwaterdicht?
Bas: Nop. Zeker geen bacardi-cola overheen gooien.
Peter: Maar goed, wie drinkt dat nou nog tegenwoordig.
Iedereen kent natuurlijk al lang del.icio.us, de meest originele en succesvolle ‘social bookmarking’ website. Dit zijn m’n altijd actuele zeil-gerelateerde linkjes:
Dan ben je voor één keer echt blij dat je niet gedouched hebt. Zeilen.com bericht van een Legionellabesmetting in douches Medemblikse haven:
In de douches van de Pekelharinghaven in Medemblik is op 28 augustus verontreiniging met de legionellabacterie vastgesteld. Afgelopen weekeinde verbleven veel zeilers in de gemeentelijke haven vanwege de 24-uurs race.
Daar staan we dan, in de voorlopige uitslagenlijst:
Plaats Zeilnr Bootnaam Gezeild Prestatie 69 775 Lovefool.nl 75,39921095 44,6609
De negenenzestigste plaats. Wordt ik daar enthousiast van? Nou, als je bekijkt dat van de totaal 630 inschrijvingen, waarvan 435 boten in de tocht-klasse, er slechts 158 regelementair gefinished zijn, dan ben ik helemáál niet ontevreden: we hebben in onze klasse dus i.e.g. 366 achter ons gelaten, waardoor we in de top 15% zitten!
Alleen hebben we onze belangrijkste competitie helaas niet achter ons weten te laten:
Plaats Zeilnr Bootnaam Gezeild Prestatie 56 94 Hobo 81,342501 47,1516 5 59 2093 Minnehaha 86,20562657 47,0977
Gefeliciteerd, heren schippers van de Hobo en de Minnehaha. We’ll be back, next year!
Damn, een anonieme reaguurder tikte me terecht op de vingers: bovenstaande standen waren alleen voor de groep L-Z. Hieronder de bijgestelde tabel, voor de hele tocht-klasse:
Plaats Zeilnr Bootnaam Gezeild Prestatie 106 94 Hobo 81,342501 47,1516 5 110 2093 Minnehaha 86,20562657 47,0977 128 775 Lovefool.nl 75,39921095 44,6609
We hebben dus in de tocht-klasse 307 boten achter ons gelaten, en daarmee een top 30% resultaat behaald. Ach, ik klaag nog steeds niet.
Het is vrijdag ongeveer half zeven ’s avonds als we op de Gouwzee, op weg naar de startlijn voor Volendam, tegemoet gevaren worden door een grote Hallberg Rassy met, net als wij, een gele wedstrijdvlag. “Die gaat de verkeerde kant op, da’s raar.” En even later: “Ja hoor, maar díe kennen we!”
Nienke, Bas en z’n ouders zijn ons tegemoet gevaren; Zij zullen ook starten vanuit Volendam. Gezellig! (Of zoiets, want erg veel zullen we de komende 24 uur niet meer van ze zien.)
We melden ons bij het startschip en direct na het startsignaal zien we de Minnehaha zo ongeveer aan de horizon verdwijnen. Mooie start, Bas! Onze start is ook niet slecht… En ach, wat maakt het uit op 24 uur?
Als de nacht invalt blijkt -ie, in één woord, schitterend. In plaats van de voorspelde buien houden we het volledig droog. Nog sterker, de hemel is bedekt met meer sterren dan ik ooit in Nederland heb gezien. Er vallen er zelfs een paar… Make a wish!
Met de iBook vol waypoints is het simpel een route uitzetten. We maken urenlang lekker vaart op lange rakken, met tussen de 6 en 7 knopen op ’t log tikken de mijltjes lekker bij. Maar al in de loop van de avond begint de omvormer te piepen: de accu heeft al niet meer genoeg power. Damn, had ik ‘m van tevoren dan toch even vol moeten laden?
De iBook gaat snel in standby-mode, die zetten we alleen even aan bij het kiezen van nieuwe rakken. En de instrumenten, die doen we ook maar uit. En later ook de salonverlichting, de instrumentenverlichting, … Oei, gaan we nog wel voldoende stroom over hebben om de nacht uit te zingen met dat cruciale navigatielicht?
Het ochtendgloren breekt gelukkig op tijd door en we ronden ons laatste rakje op het Markermeer af. Op weg naar Enkhuizen krijgen we een voorproefje van hoe de rest van de dag zal zijn: de wind valt bijna helemaal weg.
Na een uurtje klooien brengt de spi ons bij het Enkhuizer Naviduct, waar de motor even gestart mag worden. Lekker, even de accu een beetje opladen. In de sluis laat ik de motor maar even, in z’n vrij, op volle toeren draaien.
Zodra we Enkhuizen voorbij zijn blijkt meteen dat de voorgenomen lange rakken naar de boeien Sport A & B (bij de Afsluitdijk) veel te ambitieus te zijn. Er is nauwelijks wind. Telefonisch overleg leert dat de Minnehaha al in de ochtend besloten heeft om niet te ver bij de finish meer vandaan te zeilen en al snel komt bij ons de gedachte op: We mogen blij zijn als we Medemblik überhaupt gaan halen, als de wind zo blijft.
Urenlang dobberen we, dan weer ruime wind met een – meestal inklappende – spinnaker, dan weer met de lichte genua hoog aan dat ene zuchtje wind. We zijn gelukkig niet de enigen en ’t is een bizar gezicht: een meer vol met honderden boten, die allemaal blijven proberen. En op het vlakke water hoor je dat op veel van die boten de meligheid toeslaat: van alle vreemde geluiden klinken de lachsalvo’s het verst.
Stukje bij beetje varen we, met honderden boten “op de hielen”, uiteindelijk in de richting van de finish. En als we bij de laatste te ronden boei zijn aangekomen groeit bij iedereen de hoop: we zouden het kunnen halen, maar dan moeten we nu echt doorzetten.
En we halen het… op de minuut. Op de eerder geplaatste foto’s wordt duidelijk dat we nét voldoende hebben doorgezet. Op het allerlaatste moment vóórdat de strafmijlen werden toegerekend bereiken we de eindstreep. En het is goed te zien dat er nog heel wat bootjes achter ons lagen, waarvoor dat niet gold. Met geheven hoofd varen we het nu al overvolle Medemblik in: We mogen zeker trots zijn op ons resultaat.
Wat een race weer, ’t was geweldig! (Alleen jammer dat we de volgende dag, op de thuisreis, onze giek doormidden voeren… wordt vervolgd.)
Op PhoToos.net zijn zojuist een hele reeks foto’s gepubliceerd van de binnenkomst van de 24-uursrace. Mijn verslag en eigen foto’s volgen.
In die enorme vergaarbak van foto’s heb ik er nog twee van ons bootje gevonden:
Dankzij de sponsors heeft men de relatief hoge resolutie-versie van de foto’s beschikbaar gesteld aan wie ze maar wil hebben. Prachtig, en voor de zekerheid heb ik ze ook maar in de flickr-fotoset gehangen. (Je weet ’t tenslotte maar nooit met die gekke offline opslag.)
Met Flickr Maps kan de locatie van de foto op een kaart worden geplot. Bekijk nu op welke plek de bovenstaande foto’s zijn genomen, of waar al m’n foto’s van de 24-uurs zijn gemaakt.