IJmuiden (verwaaid) – Scheveningen

Na een eerste lekker tochtje van Monnickendam naar Amsterdam wordt ’t even saai: de wind is pal op de kop, het Noordzeekanaal is echt niet bezeild. (Zie de track op Google Maps.) En nadat we in IJmuiden aangekomen zijn wordt het nog veel saaier (op het bezoekje van een oude vriend vage bekende na).

Verwaaid in IJmuiden

De eerste dag die we eigenlijk op zee wilden doorbrengen is helaas ietsje te pittig. Met windvlagen van een dikke 30, soms over de 40, knopen vanuit ’t Noordwesten is het niet slim om de zee op te steken. (Met dit soort wind is het leuk gokken voor Schevingen.) De maandag blijven we dus “lekker” in de haven liggen. (Over de jachthaven van IJmuiden schrijf ik later nog wel eens wat.)

Mooi zeilen

Vandaag is het wel wat. De toch van IJmuiden naar Scheveningen stelt in afstand niet zoveel voor. Maar bij de pieren van IJmuiden merken we al dat een wat korter tochtje best lekker is: de zee is aardig ‘knobbelig’ na al die dagen wind. En het is wel inééns zomer geworden! Dan is het wel fijn als je na een mooi stukje zeilen nog wat in de haven kunt rondstrompelen, shoppen, visje eten en boordborreltje doen. (Proost!) Ook het tochtje van vandaag is, zoals hopenlijk alle volgende stukken, op Google Maps te bekijken.

Vervolg?

De volgende stap is nog niet duidelijk. ’t Kan België worden, of Zeeland, of (heel misschien) wel Engeland. Voor de opstappers Roel & Roel is dat vervelend: ze hebben nog geen idee tot waar we de komende dagen gaan komen. Maar ja, zo is het zeilen: zo de wind waait!

Marina Monnickendam

Dat begint lekker: het weer ziet er echt niet best uit voor de komende dagen. En aangezien we aardig wat voor te bereiden hebben, vertrekken we niet vandaag, maar morgen richting zee. Vandaag dus nog eventjes een fijne recentie in de categorie havens – van onze eigen thuishaven!

Ik zou natuurlijk gillend positief kunnen zijn over Marina Monnickendam. Net zoals een enthousiaste watersporter laatst schreef in de nl.sport.varen discussiegroep:

Een gouden tip! Ik was laatst 2 nachten in monnickendam en verbleef daar bij de club van Marina Monnickendam.

Ik heb 2 gouden dagen gehad aldaar. Zeer gemoedelijke sfeer, prima faciliteiten waaronder gratis leenfietsen en roeibootjes.
Het personeel is bijzonder vriendelijk en hulpvaardig.

Met recht een aanrader!

Jammer dat deze enthousiaste watersporter al snel werd ontmaskerd als één van de havenmeesters. En dat is natuurlijk niet erg handig en bovendien net zo not done als het opleuken en censureren van je eigen Wikipedia-pagina’s.

Laat ik dus maar eens beginnen over die havenmeesters.

Het personeel

Ze zijn inderdaad vriendelijk, met name de nieuwelingen. En ze letten goed op m’n bootje (wat voor mij natuurlijk het belangrijkst is). Verder zijn ze altijd heel druk met het bijhouden van al het groen rondom de haven (wat mij persoonlijk weinig boeit).

Als klap op de vuurpijl voorziet het havenpersoneel de pasanten iedere ochtend van een lekker krentenbolletje (waar ik dus niks aan heb). Had ik overigens al genoemd dat ze niet erg handig met internet zijn?

Faciliteiten

De haven staat vol met allerlei dingen om het leven aan wal prettig te maken: de genoemde gratis leenfietsen en roeibootjes zijn handig omdat het dorp best een stukkie sjokken is. De zandbak met klimrek en oerlelijke glijbaan houdt de vele kinderen lekker bezig aan wal, terwijl paps en mams boordborrelen of de sjeudeboelbaan onveilig maken.

De wasmachine en droger zijn zeker handig voor stinkende passanten. (In principe stinken alle zeilers, maar passanten vooral.) Een goede botenkraan en een dieselstation zouden handiger zijn.

De braai, zitzakken, het openlucht-dartboard en de pingpongtafel zijn in mijn ogen zeker ‘overkill’, net als die krentenbollenserice. Ik zou eerder zeggen: regel een betere, gratis WiFi-connectie! En een paar webcams zodat ik vanaf thuis m’n bootje kan begluren. Maar goed, wie ben ik?

Liggeld

Nou, ik ben dus één van die sukkels die met het jaarlijkse liggeld behoorlijk de Hoofdprijs betaalt. Ik heb zo geen vergelijkingsmateriaal paraat, maar ’t is niet voor niks dat de vier boxen naast ons altijd leeg zijn. Er zijn in Monnickendam twee andere jachthavens die beide (stukken) goedkoper zijn. Dan wordt ik wel eens een beetje pissig als ik zie waar dat geld aan besteed wordt.

Sanitair

Over pissen gesproken: het sanitair is aan onze kant van de haven prima voor elkaar. Hoewel ik inmiddels genoeg jachthavens ken waar je niet telkens 50 cent voor de douche hoeft te betalen. Want zo krijg je die stinkende zeilers natuurlijk nooit schoon.

In en om de haven

In het havenkantoor is een klein scheepswinkeltje, wat vanwege de diensttijden van de havenmeesters erg handig is als je ’s avonds of zondags ontdekt dat je nog iets nodig hebt voor het klussen. Maar verwacht er niet een ál te uitgebreid assortiment.

Aan de kop van de haven is een groot hotel waar dagelijks busladingen met Chinezen en Amerikaanse backpackers worden gedropt. Handig, zo precies tussen de coffeeshops in A’dam en de bezienswaardigheden in Volendam. Wel jammer dat die Chinezen maar niet snapten dat je toch niet zomaar aan boord van zo’n fotogenieke bootje moet stappen: de haven is met name om die reden nu afgezet met een enorm (lelijk, en kostbaar) hekwerk.

Update (23/8)

Google 'Marina Monnickendam'Oeps. Toen stond ik ineens bijna bovenaan de Google zoekresultaten. Zeker en vast (onder andere) dankzij deze verwarde discussie. Ik hoop maar dat bovenstaand stuk als opbouwende kritiek wordt gezien, en dat het sympathieke havenpersoneel nog een beetje goed op ons bootje blijft passen.

Update (31/8)

Het bovenstaande verhaal krijgt nog een klein staartje.

Schipper mag ik oversteken?

Zaterdag zeilen we niet, maar die nacht slapen we wel lekker aan boord. Denken we. Maar dat valt vies tegen: de hele nacht zit de kajuit vól met muggen die het dit keer vooral op mij gemunt hebben. Dus als we de volgende dag de kluslijst erbij pakken, heb ik wat moeite om de oogjes open te krijgen.

Bijna klaar

We hebben aardig wat te klussen: We gaan vanaf volgende week een lekker stukje varen, met “de overkant” als doel. (Wel uitkijken met oversteken, natuurlijk!). Dus als de vlonders weer eindelijk lekker vastliggen, de stuurautomaat eindelijk (redelijk) netjes is aangesloten, de accu’s vol opgeladen zijn, alle veiligheidsuitrusting gecheckt is, alles netjes is gestouwd, zijn we er bijna klaar voor.

Chrisje ontdekt ’s avonds dit leuk geschreven verhaal:

En vanaf dat moment was het koersje west op het kompas. Nog 110 mijl te gaan.

Alleen hoop ik dat we ietsje meer wind hebben. (Maar niet weer ineens teveel wind natuurlijk!)

Lekker weertje

Afgelopen zondag varen we lekker vroeg uit. Het zou vreselijk mooi weer worden, met misschien een buitje, maar daar maken we ons niet zo druk om. Totdat de grote donkere wolken, tegen de wind in, achter ons aan kwamen rollen.

De bui die een uurtje later over ons heen trekt is van tropische proporties: het zicht wordt bijna minder dan we ooit op zee in een mistbank hadden; het water om ons heen wordt volledig vlakgeslagen. Op dat moment voelt het alsof het bootje stil in het water ligt – terwijl we een dikke zes knopen maken!

Rondje Pampus op Google Earth

Uiteindelijk besluiten we het bij een Rondje Pampus te houden. Als onze track-file uittekent op Google maps, is goed te zien hoe we de hele dag tussen de rest van de buien laveren. Gelukkig dat het bij aankomst in de haven helemaal opklaart: tijd voor boat-drinks in het hete zonnetje.

Vreemde vondst

Verroeste sleutelbos, na bijna twee jaarTijdens het smeren van de antifouling afgelopen weekend, ontdekt Chris iets heel vreemds: Onderin het loosgat hangt een roestig bosje sleutels. Mijn eigen sleutels. Da’s bizar, die was ik namelijk bijna twee jaar geleden verloren!

In de haven van Makkum gleed, bij het aan boord stappen, m’n sleutelbos uit m’n hand. En natuurlijk viel die, met daaraan de sleutels van huis en boot, zonder te stuiteren zó in het loosgat van de kuip. Plons hoorden we, en daarmee had ik ze afgeschreven.

Onterecht, blijkt nu. Hoewel ik niet denk dat ik hier nu nog een slot mee open krijg.

Alinghi Unf***ingbelievable

Zojuist is Alinghi een succesvolle verdediger van de America’s Cup geworden. De derde in de geschiedenis van deze Auld Mug. In een bizar spannende finale wordt de wedstrijd op 2 één seconden gewonnen, na een rare windshift waarbij Nieuw Zeeland zelfs nog zelfs de kans krijgt om z’n strafrondje te maken.

Alinghi v.s. Emirates Team New ZealandJammer dat we hiermee nu niet van méér wedstrijden kunnen genieten. Maar mooi dat de Cup in Europa blijft: volgende keer gaan we zeker kijken. (Of… een bootje sponsoren misschien?)

Update (17:58 uur)

Op de officiële AC-website wordt zelfs maar 1 seconde als verschil gegeven. En dit stuk van het verslag geeft de spanning goed weer:

Now a penalty down, the Kiwis rounded the final mark 12 seconds behind. On the final run to the finish, the breeze was dropping, but the Kiwis could make no impact. Alinghi was on the final approach to the finish when their spinnaker pole flew off the mast, the spinnaker flailing. At the same time the breeze dropped and shifted massively.

Alinghi – dead in the water – was overtaken. Then the Kiwis almost reached the line and took their penalty with a double-tack. Struggling to accelerate, they bore away to cross but Alinghi made it across the finish by just 1 second.

Niet iedereen is hier natuurlijk even blij mee. Rule 69 Blog is vanaf het begin vóór ETNZ geweest. En nu melden ze bijna juichend:

Team NZ might be about to file a protest over the incident on the second beat. It looked marginal to my mind so they have every chance of redress…

If they do lodge a protest then this could seriously rain on Alinghi’s parade. The pressure could be about to come on big time on the International jury.
I love it when the Kiwis play dirty – this is real never-say-die stuff…

Nou moet ik toegeven: Persoonlijk heb ik ook wel wat met zeilende Kiwis. En nog een (paar) extra race(s) in deze America’s Cup zou ik niet vies van zijn!

Update (4/7)

Het protest is overgewaaid en Alinghi is officieel tot winnaar gekroond. Donderdag a.s. wordt bekendgemaakt hoe de volgende AC eruit gaat zien. En “onder de vouw” vind je een mooie YouTube-samenvatting van de spectaculaire laatste race. Lees verder

Uitkijken met oversteken

Op de kanaal tussen Frankrijk en Engeland is een zogenaamde Traffic Separation Zone. Omdat het hier nogal smal en bovendien vreselijk druk is met vrachtverkeer, is het extreem belangrijk dat je je met je zeilbootje netjes aan de verkeersregels houdt.

Als je dat niet doet, zijn de Engelsen daar namelijk vrij kien op. En dat kan het je wel eens duur te staan komen:

Dirk de Ridder werd vandaag door de “Folkstone Magistrates” veroordeeld tot het betalen van £6000 boete en £4200 gerechtskosten, wat neerkomt op een slordige €15073.56 in totaal.

Lees het hele verhaal op ClubRacer.be. Het klinkt mij in de oren alsof Dirk iets teveel bezig was met oefenen voor het breken van records. 🙂

Update (23/7)

Oh jee. ’t Zal toch niet zo zijn dat bovenstaand verhaal heeft geleid tot dit slechte nieuws:

Mean Machine have announced the withdrawal of their entry for the Volvo Ocean Race 2008-09 after failing to secure the full funding for their campaign.

Nah, ’t zal wel niet. Die slordige 15k Euri is in een VOR-campagne natuurlijk een druppel op een gloeiende plaat. Wel érg sneu dat de sponsoren het (weer) laten afweten. En dat terwijl Mean Machine met bovenstaande stunt aantoont wel wat exposure zou te kunnen genereren!

Smeren en poetsen

Kom maar op met die kraanVrijdagochtend vroeg is het zover, ze gaat er weer uit. In de banden, kraan omhoog, op de bok. Ondertussen even de hogedrukspuit erover om de ergste prut eraf te spuiten. En dan: poetsen en smeren maar.

De hogedrukspuit We schuren vrijdag eerst de oude antifouling op. En de romp wordt met het magische spulletje Liquid Rubbing Stain Remover en Pre-Dulon van alle gele aanslag en andere vlekjes ontdaan. Het begint erop te lijken, maar het zware werk komt nog: Dit was pas de voorbereiding.

Antifouling en waslaag

Zaterdag doen we, sneller dan gepland, eigenlijk alles: We smeren een dikke laag antifouling over het hele onderwaterschip. Koperhoudend, natuurlijk. Want het mag (nog) en als het goed is gaan we in augustus weer flink wat zout water pakken!

De dubbele poetsbeurt met de twee-componenten van Dulon 1&2 laat het bootje weer glanzen alsof ze nieuw is. En het beschermt nog ook:

It [provides] 100% protection from all extremities, including UV rays, bird droppings, acid rain and salt. […] Another benefit is the extremely low surface friction it provides, reducing air & water resistance and increasing performance.

Wat wil je nog meer? Grijnzend bekijken we het mooie resultaat. (Alleen jammer dat ik, bij een misstap van de ladder zowel m’n rechter enkel als m’n linker pols lelijk blesseerde.)

Meer oppoetsen

In heel ander nieuws: Mijn favoriete Nederlandstalige zeilsite ClubRacer.be is ook aan het oppoetsen geweest. (Ja, Bert: YADS. 😉 En via hun forum ontdekte ik de geheime link waarop vanmiddag de (misschien wel finale wedstrijd in de) Americas Cup Live te bekijken is. Ik vermaak me dus wel, zij het met m’n enkel en pols omhoog.