IJmuiden (verwaaid) – Scheveningen

Na een eerste lekker tochtje van Monnickendam naar Amsterdam wordt ‘t even saai: de wind is pal op de kop, het Noordzeekanaal is echt niet bezeild. (Zie de track op Google Maps.) En nadat we in IJmuiden aangekomen zijn wordt het nog veel saaier (op het bezoekje van een oude vriend vage bekende na).

Verwaaid in IJmuiden

De eerste dag die we eigenlijk op zee wilden doorbrengen is helaas ietsje te pittig. Met windvlagen van een dikke 30, soms over de 40, knopen vanuit ‘t Noordwesten is het niet slim om de zee op te steken. (Met dit soort wind is het leuk gokken voor Schevingen.) De maandag blijven we dus “lekker” in de haven liggen. (Over de jachthaven van IJmuiden schrijf ik later nog wel eens wat.)

Mooi zeilen

Vandaag is het wel wat. De toch van IJmuiden naar Scheveningen stelt in afstand niet zoveel voor. Maar bij de pieren van IJmuiden merken we al dat een wat korter tochtje best lekker is: de zee is aardig ‘knobbelig’ na al die dagen wind. En het is wel inééns zomer geworden! Dan is het wel fijn als je na een mooi stukje zeilen nog wat in de haven kunt rondstrompelen, shoppen, visje eten en boordborreltje doen. (Proost!) Ook het tochtje van vandaag is, zoals hopenlijk alle volgende stukken, op Google Maps te bekijken.

Vervolg?

De volgende stap is nog niet duidelijk. ‘t Kan België worden, of Zeeland, of (heel misschien) wel Engeland. Voor de opstappers Roel & Roel is dat vervelend: ze hebben nog geen idee tot waar we de komende dagen gaan komen. Maar ja, zo is het zeilen: zo de wind waait!

Marina Monnickendam

Dat begint lekker: het weer ziet er echt niet best uit voor de komende dagen. En aangezien we aardig wat voor te bereiden hebben, vertrekken we niet vandaag, maar morgen richting zee. Vandaag dus nog eventjes een fijne recentie in de categorie havens – van onze eigen thuishaven!

Ik zou natuurlijk gillend positief kunnen zijn over Marina Monnickendam. Net zoals een enthousiaste watersporter laatst schreef in de nl.sport.varen discussiegroep:

Een gouden tip! Ik was laatst 2 nachten in monnickendam en verbleef daar bij de club van Marina Monnickendam.

Ik heb 2 gouden dagen gehad aldaar. Zeer gemoedelijke sfeer, prima faciliteiten waaronder gratis leenfietsen en roeibootjes.
Het personeel is bijzonder vriendelijk en hulpvaardig.

Met recht een aanrader!

Jammer dat deze enthousiaste watersporter al snel werd ontmaskerd als één van de havenmeesters. En dat is natuurlijk niet erg handig en bovendien net zo not done als het opleuken en censureren van je eigen Wikipedia-pagina’s.

Laat ik dus maar eens beginnen over die havenmeesters.

Het personeel

Ze zijn inderdaad vriendelijk, met name de nieuwelingen. En ze letten goed op m’n bootje (wat voor mij natuurlijk het belangrijkst is). Verder zijn ze altijd heel druk met het bijhouden van al het groen rondom de haven (wat mij persoonlijk weinig boeit).

Als klap op de vuurpijl voorziet het havenpersoneel de pasanten iedere ochtend van een lekker krentenbolletje (waar ik dus niks aan heb). Had ik overigens al genoemd dat ze niet erg handig met internet zijn?

Faciliteiten

De haven staat vol met allerlei dingen om het leven aan wal prettig te maken: de genoemde gratis leenfietsen en roeibootjes zijn handig omdat het dorp best een stukkie sjokken is. De zandbak met klimrek en oerlelijke glijbaan houdt de vele kinderen lekker bezig aan wal, terwijl paps en mams boordborrelen of de sjeudeboelbaan onveilig maken.

De wasmachine en droger zijn zeker handig voor stinkende passanten. (In principe stinken alle zeilers, maar passanten vooral.) Een goede botenkraan en een dieselstation zouden handiger zijn.

De braai, zitzakken, het openlucht-dartboard en de pingpongtafel zijn in mijn ogen zeker ‘overkill’, net als die krentenbollenserice. Ik zou eerder zeggen: regel een betere, gratis WiFi-connectie! En een paar webcams zodat ik vanaf thuis m’n bootje kan begluren. Maar goed, wie ben ik?

Liggeld

Nou, ik ben dus één van die sukkels die met het jaarlijkse liggeld behoorlijk de Hoofdprijs betaalt. Ik heb zo geen vergelijkingsmateriaal paraat, maar ‘t is niet voor niks dat de vier boxen naast ons altijd leeg zijn. Er zijn in Monnickendam twee andere jachthavens die beide (stukken) goedkoper zijn. Dan wordt ik wel eens een beetje pissig als ik zie waar dat geld aan besteed wordt.

Sanitair

Over pissen gesproken: het sanitair is aan onze kant van de haven prima voor elkaar. Hoewel ik inmiddels genoeg jachthavens ken waar je niet telkens 50 cent voor de douche hoeft te betalen. Want zo krijg je die stinkende zeilers natuurlijk nooit schoon.

In en om de haven

In het havenkantoor is een klein scheepswinkeltje, wat vanwege de diensttijden van de havenmeesters erg handig is als je ‘s avonds of zondags ontdekt dat je nog iets nodig hebt voor het klussen. Maar verwacht er niet een ál te uitgebreid assortiment.

Aan de kop van de haven is een groot hotel waar dagelijks busladingen met Chinezen en Amerikaanse backpackers worden gedropt. Handig, zo precies tussen de coffeeshops in A’dam en de bezienswaardigheden in Volendam. Wel jammer dat die Chinezen maar niet snapten dat je toch niet zomaar aan boord van zo’n fotogenieke bootje moet stappen: de haven is met name om die reden nu afgezet met een enorm (lelijk, en kostbaar) hekwerk.

Update (23/8)

Google 'Marina Monnickendam'Oeps. Toen stond ik ineens bijna bovenaan de Google zoekresultaten. Zeker en vast (onder andere) dankzij deze verwarde discussie. Ik hoop maar dat bovenstaand stuk als opbouwende kritiek wordt gezien, en dat het sympathieke havenpersoneel nog een beetje goed op ons bootje blijft passen.

Update (31/8)

Het bovenstaande verhaal krijgt nog een klein staartje.

Schipper mag ik oversteken?

Zaterdag zeilen we niet, maar die nacht slapen we wel lekker aan boord. Denken we. Maar dat valt vies tegen: de hele nacht zit de kajuit vól met muggen die het dit keer vooral op mij gemunt hebben. Dus als we de volgende dag de kluslijst erbij pakken, heb ik wat moeite om de oogjes open te krijgen.

Bijna klaar

We hebben aardig wat te klussen: We gaan vanaf volgende week een lekker stukje varen, met “de overkant” als doel. (Wel uitkijken met oversteken, natuurlijk!). Dus als de vlonders weer eindelijk lekker vastliggen, de stuurautomaat eindelijk (redelijk) netjes is aangesloten, de accu’s vol opgeladen zijn, alle veiligheidsuitrusting gecheckt is, alles netjes is gestouwd, zijn we er bijna klaar voor.

Chrisje ontdekt ‘s avonds dit leuk geschreven verhaal:

En vanaf dat moment was het koersje west op het kompas. Nog 110 mijl te gaan.

Alleen hoop ik dat we ietsje meer wind hebben. (Maar niet weer ineens teveel wind natuurlijk!)