Zierikzee, Willemstad, Amsterdam

In Zierikzee twijfelen we. Willen we weer buitenom terug, of gaan we nog een stukje van de Staande Mast Route doen. Waar we twee jaar geleden het meest zuidelijke stukje pakten, lijkt nu de volgende etappe interessant. Op zee wordt namelijk 7 Beaufort voorspeld.

Jeroen gaat z'n eigen weg op de Marea AltaOp donderdag varen we laat in de middag naar Willemstad. Het is donker als we hier aankomen en nog steeds als we vertrekken: Om 5:30 uur gaat de wekker. Dit keer niet vanwege het tij, maar vanwegen de bruggen die we moeten halen. Rond 13:00 uur de spoorbrug in Gouda, rond 18:00 de bruggen bij Boskoop, 20:00 bij Schiphol en dan vóór 23:00 uur melden in A’dam.

Thundery Clouds over AmsterdamHet komt allemaal nét uit en na een lange, natte, bijzondere tocht lopen we om 03:00 uur de Sixhaven binnen. Daar blijven we lekker een dagje liggen, om uit te blazen en op te drogen. (‘t Is tenslotte vakantie. Nog heel even.) De Amsterdamse Uitmarkt brengt ons die avond meer vertier, een gaaf optreden van Pete Philly en nog “een beetje regen“, maar dat mag de pret niet drukken.

Oostende, Zierikzee

Onze buurman in Oostende zagen we weken eerder al bij vertrek uit Boulogne. Hij zeilde solo naar de Kanaaleilanden terwijl wij de Engelse zuidkust afschuimden, vertelt hij bij een iets te gezellig boordborreltje. En als we de woensdag rustig, met ruime en flinke wind in enkel het grootzeil en een kleine spijker in het hoofd richting Zierikzee varen, komt deze bikkel ons snoeihard voorbij blazen.

Marea AltaMarea AltaMarea AltaTwee zeilen zijn ‘m hierbij niet genoeg: met grootzeil aan loefzijde uitgeboomd en z’n fok vliegend aan lei maakt hij zoveel snelheid dat z’n anker in de golven verdwijnt. Hebbie haast, Jeroen? ;-)

Chris & MarcelVanaf de Roompotsluis krijgen we een bijzondere opstapper aan boord: Marcel van de Live, die we ontmoetten op Barbados en die nu gezellig een klein stukje met ons meevaart en ons daarna wat van de plaatselijke genoegens leert kennen.

Yarmouth, Lymington en Portsmouth

Into PortsmouthNa de wijze lessen bij Bill op de thee en een maaltijd bij de yachtclub van Weymouth, varen we de volgende ochtend in een paar uur snoeihard de Solent op. We sjokken wat door het mooie Yarmouth, genietend van het zomerse eilandgevoel en het klasseverschil met Weymouth (véél betere fish and chips). En na een goede nacht slaap zeilen we sloompjes, via Lymington voor lunch, vol tegen de Solent-stroom naar Portsmouth.

Spinaker Tower, PortsmouthPortsmouth is een enorme haven die van groot (historisch) belang is voor de Britten. Er is van alles te zien en dat doen we dus niet: Om 03:30 uur lokale tijd gaat de wekker weer. We moeten door, richting het oosten. Erg jammer, maar we hebben in elk geval de volgende keer op de Solent nog genoeg te ontdekken.

East Passage

Het is nog pikkedonker als we de haven uitvaren. Over de Solent varen al de nodige joekels van vrachtschepen. En als we na anderhalf uur de Solent afvaren ontdekken we nog twee zeilboten met het zelfde vaarplan. Da’s altijd fijn, want dan weet je in elk geval dat je samen een rekenfout hebt gemaakt.

Spinaker Tower, PortsmouthInmiddels zitten we voorbij de helft van de “East Passage”, een vaarplan op een aansluitende reeks getijdenstromen die het mogelijk maken om extra lang het tij méé te hebben: vanaf The Looe Channel, de oostuitgang van de Solent, tot vlak voor Dover kun je stroming in de rug houden – als je maar wel doorvaart. En dat is sinds vanmiddag een beetje een probleem: Er is bijna geen wind meer.