s/y Lovefool.nl

De mensen die ons via twitter in de gaten houden weten het al: Afgelopen paasweekend varen we het bootje naar de nieuwe thuishaven, middenin Hellevoetsluis. Het was koud, zeker op zee. Maar het was zalig om nu al weer op zout water te varen. En met de nieuwe ligplaats gaan we zeker een boel nieuwe avonturen tegemoet.

Maar waarom?

Er zijn vele redenen voor ons om ‘helemaal’ naar Hellevoetsluis te gaan. Ondanks dat het vanuit Utrecht verder rijden is. Om er een paar te noemen:

• Nieuw vaargebied – Het Markermeer en de Gouwzee kennen we nu echt wel. Hoewel ik het fotogenieke Paard van Marken zeker zal missen, net als alle fijne horeca in Monnickendam. Verandering van spijs doet eten, zeggen ze.
• Brak water – Het Haringvliet is niet helemaal zoet. En in iets meer dan een uurtje zitten we nu op zout c.q. open zee. En dat is toch waar wij, net als het bootje, ons het meest in ons element voelen.
• Zuidelijker – Uit principe geldt: hoe zuiderlijker hoe beter. Iedere zeilvakantie doen we ons best om zo snel mogelijk naar het zuiden te komen. Vanuit Hellevoetsluis zitten we in theorie binnen een dag in Oostende, dat nu dus een bestemming voor een weekend-tochtje kan zijn!
• Gezelligheid – Er wordt in Zeeland voor ons gevoel actiever gezeild, door gezelliger publiek. Waarschijnlijk lijkt dat gras van afstand wel erg groen. Maar toch: We kennen nu al meer zeilers in Hellevoetsluis dan na 5 jaar in Monnickendam. Zo heb ik al meegezeild op 2 zeilwedstrijden vanuit ‘Hellevoet’. En werden we bij binnenkomst in het kanaaltje verwelkomd door onze nieuwe buurman, de eigenaar van het zusterschip! (En op twitter werden we bovendien welkom geheten door de vorige. Hi Ro!)
• Webcam – Eén van de grote voordelen van Hemmeland was een webcam, gericht ons bootje. In Hellevoetsluis hebben ze natuurlijk ook een webcam. Maar nu eentje met een zoomfunctie!
• Liggeld – Hemmeland was als gemeentehaven al relatief betaalbaar. Dankzij de WV Hellevoetsluis gaan we ons extra kosten aan benzine misschien wel terugverdienen. Hoewel… met die oude ‘bijboot’?

Ik weet nog goed hoe blij we waren met de nieuwe ligplaats in Hemmeland. Het was ook een lekker plekje. En relatief betaalbaar bovendien. Alleen die Gouwzee, die kennen we nu wel.

Het wordt inmiddels onze derde keer: ‘t Bootje krijgt een nieuwe ligplaats. Op een nogal andere locatie dan we tot nu toe lagen. En een bijzondere.

WV Hellevoetsluis

Dankzij een tip van Jeroen, schipper van ons enige (bekende) zusterschip in Nederland, heb ik ons kunnen inschrijven bij zijn vereniging. En afgelopen week werd ik gebeld met heel goed nieuws: Er is een plek voor ons!

Ongeveer

Vanaf ongeveer maart 2010 liggen we ongeveer hier:

Na twee mooie daagjes Brighton en een extra nachtje miezerig Dover is het vandaag de hoogste tijd om flink wat mijlen te maken. Dus steken we met de stevige zuidwestelijke wind maar meteen helemaal over naar Oostende: Een dikke 61 mijlen, in krap 8 uur!

De stroom is ons gunstig gezind. We hoeven pas om 13:00 te vertrekken om de volle tocht stroom mee te hebben. Daardoor heb ik nog ruim tijd om de nieuwe marifoon in te bouwen en redden we nog precies de laatste keukenronde in de RNSYC Oostende. De tocht blijft droog, de dikke golven duwen ons tot voorbij de 10 knopen. (Da’s volgens het GPS-gemiddelde uit de track, maar Chris beweert over de 11 kopen op het log gevaren te hebben.)

Hulde aan de RNSYC

Dankzij de RNSYC zit Mike er niet ver vanaf, smaakt het eten weer prima en hebben we bovendien uitzicht op het vuurwerk op het strand. En nu zit ik in m’n korte broek in de kuip met een BeCo & gratis WiFi en stromen de foto’s naar Flickr. Terwijl de ferries langsdreunen schommelen de boten nét niet tegen elkaar aan. De geluiden van het nachtleven van Oostende bruisen met de branding om ons heen. Zo hoort het te zijn. Cheers!