Non à Ouistreham

Het waait zondag lekker door, dus blijven we een extra dagje in St. Vaast. We genieten aan boord van de lokale oesters die we praktisch zelf van het strand hadden kunnen plukken. ‘s Avonds genieten we ook van het andere, bijzonder smakelijk eten in het knusse restaurantje Le Chasse-Maree. Bovendien is het kermis. En da’s altijd dik feest. (Ahum.)

Op maandag vertrekken we met nog steeds een dikke 5 Beafort in de rug naar Ouistreham. Dat plaatsje is in alle omstandigheden goed aan te lopen, al schijnt het volgens de pilot niet veel bijzonders te zijn. En achteraf gezien is dat een understatement.

Douches froides

Na een belachelijk lange wachttijd voor de sluis, die natuurlijk niet volgens de boekjes draait, komen we terecht in een van de meest desolate jachthavens die ik ooit gezien heb. Flevo Marina, Almere Muiderzand en de Grand Large in Duinkerken zijn er niets bij. Het lelijke dorpje dient als doorgangsstation voor de reizigers van de veerboot naar Portsmouth. Gelukkig ligt het op minimaal twintig minuten lopen. Het strand ligt op nog wat meer afstand van de haven, en voor die paar aftandse watersportwinkels moet je een half uur de andere kant op.

Ookal biedt deze Franse haven natuurlijk geen fatsoenlijk draadloos internet, het personeel in de haven leek in eerste instantie aardig en de sanitaire voorzieningen ook. Totdat de douches het ‘s morgens begeven en we het zonder warm water moeten stellen. Dan mag je wachten tot het probleem misschien morgen opgelost is of – ook letterlijk – genieten van een koude douche.

Non

Die duurbetaalde douchemunten kun je uiteraard niet ruilen. Non monsieur, bien sûr “pas de changer”. Nu spreekt men ineens helemaal geen Engels meer en mag je het doen met de kansloze mededeling dat deze muntjes ook in nabije marina’s bruikbaar zijn. So fucking what!

Fijn, die Franse gastvrijheid. Gelukkig vertrekken we hier vanmiddag en ontmoeten we een paar fijne vrienden in de volgende haven. Mag ik daarna alsjeblieft terug naar Engeland?

Hellevoetsluis! Maar waarom?

De mensen die ons via twitter in de gaten houden weten het al: Afgelopen paasweekend varen we het bootje naar de nieuwe thuishaven, middenin Hellevoetsluis. Het was koud, zeker op zee. Maar het was zalig om nu al weer op zout water te varen. En met de nieuwe ligplaats gaan we zeker een boel nieuwe avonturen tegemoet.

Maar waarom?

Er zijn vele redenen voor ons om ‘helemaal’ naar Hellevoetsluis te gaan. Ondanks dat het vanuit Utrecht verder rijden is. Om er een paar te noemen:

  • Nieuw vaargebied – Het Markermeer en de Gouwzee kennen we nu echt wel. Hoewel ik het fotogenieke Paard van Marken zeker zal missen, net als alle fijne horeca in Monnickendam. Verandering van spijs doet eten, zeggen ze.
  • Brak water – Het Haringvliet is niet helemaal zoet. En in iets meer dan een uurtje zitten we nu op zout c.q. open zee. En dat is toch waar wij, net als het bootje, ons het meest in ons element voelen.
  • Zuidelijker – Uit principe geldt: hoe zuiderlijker hoe beter. Iedere zeilvakantie doen we ons best om zo snel mogelijk naar het zuiden te komen. Vanuit Hellevoetsluis zitten we in theorie binnen een dag in Oostende, dat nu dus een bestemming voor een weekend-tochtje kan zijn!
  • Gezelligheid – Er wordt in Zeeland voor ons gevoel actiever gezeild, door gezelliger publiek. Waarschijnlijk lijkt dat gras van afstand wel erg groen. Maar toch: We kennen nu al meer zeilers in Hellevoetsluis dan na 5 jaar in Monnickendam. Zo heb ik al meegezeild op 2 zeilwedstrijden vanuit ‘Hellevoet’. En werden we bij binnenkomst in het kanaaltje verwelkomd door onze nieuwe buurman, de eigenaar van het zusterschip! (En op twitter werden we bovendien welkom geheten door de vorige. Hi Ro!)
  • Webcam – Eén van de grote voordelen van Hemmeland was een webcam, gericht ons bootje. In Hellevoetsluis hebben ze natuurlijk ook een webcam. Maar nu eentje met een zoomfunctie!
  • Liggeld – Hemmeland was als gemeentehaven al relatief betaalbaar. Dankzij de WV Hellevoetsluis gaan we ons extra kosten aan benzine misschien wel terugverdienen. Hoewel… met die oude ‘bijboot’?

Nieuwe ligplaats, deel III

Ik weet nog goed hoe blij we waren met de nieuwe ligplaats in Hemmeland. Het was ook een lekker plekje. En relatief betaalbaar bovendien. Alleen die Gouwzee, die kennen we nu wel.

Het wordt inmiddels onze derde keer: ‘t Bootje krijgt een nieuwe ligplaats. Op een nogal andere locatie dan we tot nu toe lagen. En een bijzondere.

WV Hellevoetsluis

Dankzij een tip van Jeroen, schipper van ons enige (bekende) zusterschip in Nederland, heb ik ons kunnen inschrijven bij zijn vereniging. En afgelopen week werd ik gebeld met heel goed nieuws: Er is een plek voor ons!

Ongeveer

Vanaf ongeveer maart 2010 liggen we ongeveer hier:

Nieuwe ligplaats voor s/y Lovefool.nl