Korte broek

Zaterdag varen we in een zacht Oostelijk briesje, om Pampus, naar de Sixhaven vlak achter het centraal station van Amsterdam. Het is zelfs zó zacht dat ik de volle tocht in korte broek doorbreng. Knus keuvelend over kopjes thee vermaakt iedereen zich wel.

Bootsmoking

Bij de havenborrel in de vroege ondergaande zon krijgen we nog een leuke modeshow van onze achterburen. En daarna gaan we heerlijk eten:
Moshi Moshi is wat mij betreft wél een aanrader! Eerlijke sushi voor een nette prijs. Wat wil je eigenlijk nog meer? (Bezorging aan boord misschien?)

Zondag varen Chrisje en ik saampjes naar Monnickendam. Het windje is helaas iets gaan liggen, maar toch is het frisser. Ik vrees dat zaterdag de laatste korte-broekendag was. (Meer foto’s op de bekende plek.)

Gerelateerde berichten

• Afhakers
• Zeilerij komend weekend
• Voorpret 24-uursrace

Verdwaald

Het is opnieuw vrij heiig, zaterdagavond is meer mist voorspeld. We willen wel voor ‘t donker ergens binnen zijn, dus Medemblik valt af. En maar goed ook: die middag verdwalen we zelfs (een beetje) in die mist. De GPS houdt er namelijk mee op terwijl we “zomaar” wat rakjes over het Markermeer aan het maken zijn.

Oeps. Waar bevinden we ons eigenlijk? Waar is de kust? En als we kust zien: is dat Enkhuizen of… Hey, is dat toch niet gewoon Volendam?

Gelukkig weten we in de loop van de middag toch de haven van Hoorn nog te vinden. We eten prima en gezellig bij Grieks restaurant Plaka en op met onze thuishavenplaatsgenoten van de Jamas drinken nog een paar biertjes in de Beiaard. Leuk, maar helaas: nog steeds hebben we de échte zeilerskroeg van Hoorn nog niet ontdekt.

Moeders aan boord

De volgende dag is er helemaal geen wind. Dus motoren we naar Edam, om daar m’n mams op te pikken. Want met zo’n windstil dagje durft zelfs zíj een stukje mee te varen! Er waait leter en klein briesje en we genieten met volle teugen – zachtjes zeilend tot er bij de zonsondergang boven Monnickendam helemaal geen wind meer is.

Het beste restaurant van M’dam (NOT!)

Dan eten we een zalig (NOT!) van een zeer creatieve (NOT!) avondmaaltijd in het uiterst sfeervolle (NOT!) en klantgerichte (NOT!) restaurant De Waegh. Helaas, maar dit was echt de laatste keer. Sneu eten voor te hoge prijzen, te onervaren bediening en een chef die zich niet laat zien. Jammer dan!

Gerelateerde berichten

• Brighton – Eastbourne – Dover
• Mooiste weekend?

Vrijdag eten Chrisje en ik Thais in Monnickendam, bij het gevaarlijk lekkere Naang Nuan. De blusbiertjes bij de Zwaan blijven echter beperkt, want zaterdag vertrekken we netjes op tijd naar Enkhuizen. We hebben er twee belangrijke doelen: Kniest en het Ankertje…

Shoppen en genieten

Bij George Kniest shop ik – eindelijk – een nieuw schakelpaneel. (Het monteren ervan stel ik nog even uit. Da’s meer iets voor een minder zomerse dag, niet voor deze gezellige namiddag in de overvolle buitenhaven van Enkhuizen.) En bij Café ‘t Ankertje kopen we… (Tsja, wat koop je eigenlijk bij ‘t Ankertje? Gezelligheid? Danspasjes? Flirts? Plat vermaak? Hoofdpijn? ;-)

De volgende ochtend komt Peter aan boord, om ook eens wat brownie points te verzilveren. Hij had geen betere dag kunnen uitkiezen: Met een ruim koersje speren we richting Muiden. Zeer relaxed, maar toch met een knoopje of 6-7. Wat zeilt het bootje toch lekker!

Volle bak

Volgens mij heb ik het Markermeer nog nooit zo vol gezien; zelfs niet met de 24-uurs. Honderden zeiltjes komen ons achterop varen. Waarschijnlijk zitten al deze zeilers op het water met de gedachte dat dit het laatste mooie zeildagje van het jaar is. En getuige alle vrolijk groetende gezichten, genieten ze er allemaal even hard van als wij.

Ome Ko is No Go

Helaas blijkt een biertje op het terras van Ome Ko er niet in te zitten. We zijn niet welkom: Muiden ligt helemáál vol. We gooien (niet boos, wel een beetje teleurgesteld) het roer weer om en sturen weer richting Monnickendam. En na een wederom geslaagd maaltje bij Los del Puerto, duiken Chrisje en ik voldaan onze hut in. Want waar kan je de maandag beter uitstellen dan aan boord?

Gerelateerde berichten

• Zeilerij komend weekend
• Weekendje Almere
• Railingdraad

Vanuit Stavoren komen we woendag terecht, grotendeels volgens planning, midden in het Skutsjesilen – klinkt als koetje-tillen, en met net zo veel fysiek geweld. Het indrukwekkende wedstrijdveld van traditionele platbodems blokkeert bijna helemaal de toegang van de havens van Lemmer. We hebben van redelijk dichtbij veel te veel mooie foto’s genomen (die wegens de wederom k-verbinding later worden geplaatst). Het dorp zelf blijkt bovendien volledig op z’n kop te staan en genieten van al de feestelijkheid. Rare jongens, die Friezen. ;-)

De dag erop varen we laat in de middag naar Urk, waar twee hele bijzondere dingen gebeuren: Ten eerste gaat de zon schijnen, z.g.a. voor het eerst deze vakantie. En ten tweede worden we betoverd door de schoonheid van het oude visserseiland. Het kan ook met het mooie avondzonnetje te maken hebben, maar ik kon me van vroegere bezoekjes echt niet meer herinneren dat het zó’n mooie durpie was. Drie tips voor de zeiltoerist in op Urk:

1. Visrestaurant de Kaap, met prima vismenuutjes, ‘n lekker huiswijntje en schitterend uitzicht
2. Dick’s Pub, onder Mes Amis, waar een echte oude rocker de gezellige bar runt
3. De “speatsjes” (Berenburg-cola) van Dick, maar wel met mate

Vandaag gaan we “heel even” langs in Flevomarina, om onze niet helemaal goed afgestelde en daardoor ietsje trillende motor te laten checken. Helaas kan dit probleempje niet direct verholpen worden, dus moeten we nog een keertje terugkomen. En vanwege de eindeloze regen en het na-effect van bovengenoemde speatsjes, besluiten we hier maar te blijven liggen. Morgen is er weer een dag, hopenlijk niet zo’n natte.

Gerelateerde berichten

• Eerste zeilweekend van het jaar

Een mijltje of twee ten noorden van Enkhuizen treffen we Bas & Nienke. Eerst worden camera’s worden getrokken voor wat mooie actiefoto’s. (Ik plaats ze later, maar geloof me alvast: Hier kan die zeilfotograaf.nl niet tegenop!) En daarna beuken we samen, knijpend tegen windkrachtje 6-7 en vooral hele stijle golfjes, naar Stavoren.

‘s Avonds eten we met z’n viertjes gamba’s met knoflook in het bruine Café Max. En dinsdag blijven beide bootjes in Stavoren. De powertools komen te voorschijn en er wordt van alles geklust: bij ons doet nu de marifoon (het oude bakbeest) het, de natte kast is een stuk handiger, de vlonders zijn her-en-der verstevigd. En die avond hebben we ons eerste gezellige boord-diner, waarbij we o.a. alvast de tactieken voor de 24-uurs race bespreken.

Gerelateerde berichten

• Blauwe lucht, Bruine Vloot
• Dilemma: Enkhuizen of Rotterdam
• Onthaasten in Enkhuizen

Zondag zeilen we met lekker “Catering” Kim en “La’me nou ‘ns met rust” Sander (en Smurf), waarbij de mast redelijk recht (b)lijkt te staan – en blijft staan. En na een heerlijk zonnig avondje, wederom afgevuld met tapas bij Los del Puerto rollen we zwaar voldaan weer aan boord. Moet het morgen écht maandag zijn?

Gerelateerde berichten

• Vol(op) genieten
• Scheveningen – IJmuiden
• Verstaging niet okee

Zaterdag: rieleks!

We tuffen zaterdag rond het middaguur met de oude bijboot richting de verse thuishaven. Vanaf Monnickendam is het maar een paar uurtjes varen naar Hoorn, bijna in een rechte lijn in noordelijke richting. De wind is een matige 3-4 O-NO, dus we hebben het hele stuk de enorme “Genua Lourde” over stuurboord staan.

De avond spenderen we genietend op ons zonovergoten achterdekje, middenin de knusse (en voor het begin van het seizoen al aardig drukke) binnenhaventje. En ‘s avonds eten we o.a. een onvervalste vlaflip (!) in Brasserie Bontekoe, vlak aan de haven.

Zondag: work it, baby

Zondag waait er een steviger 4 met flinke vlagen (minimaal) 5. En die waait precies “op de kop” waardoor we, na een paar slagen, voor Volendam toch maar de Fok 1 en het volle grootzeil laten zakken om op de motor de Gouwzee binnen te varen.

Al met al is dit tochtje best wel werken en daarmee een goeie test, voor zowel boot als bemanning: draaierige vlagen, korte golfjes, een pittig hoog koersje, alles onder dreigende bewolking zoals je die zeilend in Griekenland zelden ziet. Maar ze heeft de test goed doorstaan en het vertrouwen in het bootje is weer wat verder gegroeid, net als het zelfvertrouwen van de bemanning. ;-)

Gerelateerde berichten

• Brug gehaald, brug niet gehaald
• Waar bevinden wij ons?
• Rondje Pampus