s/y Lovefool.nl

Het lek in zeewaterpomp is gemaakt, dus we kunnen weer varen zonder vol te lopen. Maar de reparatie heeft wat zweetdruppeltjes en vooral tijd gekost. Gelukkig is het vakantie. Isn’t it, my love?.

De oppervlakkige diagnose was snel gemaakt en simpel: een kapotte keerring, die relatief makkelijk vervangen zou kunnen worden. Door een monteur, dat wel. Maar de lokale Volvo Penta-specialist Marine & General, waarmee ik sinds maandagmiddag telefonisch contact had, beweert eind van de dinsdagmorgen ineens dat vervangende onderdelen niet meer te krijgen zouden zijn voor ons type motor. De oplossing zou een kostbare worden: het vervangen van de hele zeewaterpomp, voor zo’n £289,- (exclusief montagekosten). Oh dear.

Customer service

Onze motor is een van de nieuwste onderdelen aan de hele boot. Een modern type, zo’n vijf jaar geleden geïnstalleerd. Dus als ik bel met Flevo Marina Jachtservice waar de MD2030-D destijds is ingebouwd, verklaren zij de Guernese motorspecialist (ook) voor gek: die onderdelen zijn er. Plenty, zelfs.

Flevo Marina bevestigt de diagnose en de simpele oplossingsrichting. Uit blijk van pure klantenservice zoekt men in Lelystad zelfs nog even de exacte serienummers voor me op. (Dank!) Nadat ik deze doorbel naar de M&G ga ik zelf even op pad en heb ik de twee keerringetjes binnen een kwartier te pakken. Voor £4,10 het stuk. Om vervolgens door M&G te worden teruggebeld dat ze me pas donderdag aan de onderdelen kunnen helpen.

Make it a little?!

De dame aan de andere kant van de lijn verslikt zich in excuses en belooft dat er a.s.a.p. een monteur langskomt. Dat doet de goede man inderdaad en eind van de middag, vlak vóór tea time is het hele zaakje opgelost. Wij wat luttele Ponden armer maar een dichte pomp en een nieuw vaarplan rijker:

We varen vandaag naar Cherbourg. Het waait flink en de stroom is stevig. Die 50 mijltjes zouden we wel eens binnen zeven uur kunnen varen. Als het meezit, natuurlijk. Time will tell.

Vanuit Guernsey moeten we langzaam aan gaan nadenken over de terugreis. Alderney ligt net boven Guernsey en is dus formeel een stap richting huis, zij het een kleintje. Maar ‘t is wel prima springplank naar de Franse kust. En met de vele knopen stroom ben je er zo. Vertrekkend uit St. Peter Port besluiten we daarom om een klein omweggetje om het mini-eiland Herm te maken.

En dan ontdek ik, min-of-meer toevallig, een lek in het koelsysteem van de motor. Daar waar koud zeewater ingepompt wordt, druipt een behoorlijke hoeveelheid water langs de motor de bilge in. Not good.

Damn

Tijdens het zeilen probeer ik e.e.a. op te lossen: Het is vast de aanvoerslang! Die maak ik iedere winter even los om het water eruit en anti-vries erin te laten – en in de lente vice versa. Maar helaas, verder dichtmaken en aandraaien helpt niets. Blimey. De flens van de impellor? Nop. De afvoerslang? Too bad. Het lek blijkt echt achterop het pomphuis te zitten. En daar doe ik zelf niet zoveel aan, behalve stelpen. Damn! Hoe kan dit nou weer, zo vlak na een servicebeurt?

We besluiten om terug te keren naar Guernsey. Op Alderney is niet zoveel en er zal ook wel geen goeie monteur zijn. (Later horen we dat dit meevalt.) En de eerste de beste monteur die ik bel, nog onderweg naar St. Peter Port, belooft meteen de volgende ochtend langs te komen. (Inmiddels is de ochtend bijna voorbij maar de goede man heeft het een beetje druk. We wachten nog even af, maar het middagtij kunnen we shaken.)

Aan het eind van de middag liggen we dus weer te wachten voor de Victoria Marina, totdat de drempel voldoende water boven zich heeft om ons binnen te laten.

En we zijn niet alleen

Blijkbaar zijn meer mensen van plan om vanavond, vanaf 23:00 uur NL-tijd, de haven in te gaan. Steeds meer boten komen langszij aan de wachtsteiger, waar wij als eerste in een rij aan vastlegden. Voor en achter ons stapelt men de boten lekker door. Maar onze rij is de recordhouder: Op het hoogtepunt van het hele circus liggen er 16 boten zij-aan-zij aan onze boot vastgemaakt. De 4 stootwillen aan walzijde zijn zo plat als uitgeperste sinaasappels; de dikke, extra landvast staat strakker dan de gemiddelde pillenslikkende kaalkop op zaterdagavond. Fototoestellen klikken en in een mengelmoes van Frans, Engels en Nederlands praat iedereen enigszins opgelaten over deze gekke drukte.

In gedachte zien we de mooie bolle wangetjes van ons bootje langzaam indrukken en haar dek omhoog komen. Maar ze is zo sterk als we verwachten en weert zich kranig tegen die vele tonnen druk. Als een tijdje vóór hoog water de havendienst de 80+ boten binnen een uurtje de haven in leidt, vinden we zelfs – als één van de laatsten in de haven – een prima plekje. G&T, anyone?

Wat doe je op een zeilboot als de motor uitvalt? Juist, zeilen. Maar wat doe je als de wind dan ook nog helemaal wegvalt?

Shipping route

Middenin het Kanaal ligt de “Shipping route”, een kunstmatige snelweg die zo ongeveer het drukste stukje (vracht)vaarwater ter wereld vormt. Om ongelukken te voorkomen steek je daar als pleziervaart netjes in een rechte hoek over. (Zoniet, dan riskeer je een boete van duizenden Britse Ponden. Daar zijn ze heel streng in, die Britten.) En er is nog een ongeschreven regel: die grote containerschepen gaan bijna altijd voorlangs, want ze gaan keihard en kunnen i.e.g. niet uitwijken voor kleine rotzeilbootjes.

Geen motor meer

Het oversteken van het Kanaal is soms een beetje spannend. Niet voor “ervaren zeezeilers” zoals wij, natuurlijk. Maar het is toch weer prettig als we na een paar uurtjes motoren er weer bijna doorheen zijn. Helemaal als er dan ook eindelijk nog een lekker windje opsteekt. Maar niet als rond 18:00 uur ineens de motor ermee ophoudt.

Wat doe je dan? Wij gingen eerst maar eens even wat eten. Tenslotte heb je energie nodig. En je weet niet hoelang je nog scherp moet blijven. En hoelang de wind aanhoudt. (Niet lang dus.)

En ook geen wind

Zonder wind én motor doe je niet zoveel: Of je laat je op de stroom meedrijven, of je gaat voor anker. Beide geen aantrekkelijke opties vlak onder de Goodwin Sands. Dan maar eens even de Dover Coastguard opgeroepen.

Lees verder »