s/y Lovefool.nl

Terwijl ik naar Monnickendam rijd, vertelt de weerman op de radio dat ik daar eigenlijk niet wil zijn: “Het is 3ºC, maar de gevoelstemperatuur is veel lager door een harde, schrale wind uit noordelijke richting.” Maar ik wil wél naar de haven, want die rotwinter moet maar eens over zijn. Vind ik.

Het is echt een rotwinter geweest, qua zeilen. Uiteraard was het voor een mooiweerzeiler niet te harden. Maar zelfs voor fanatieke wedstrijdzeilers was deze winter afzien. Wedstrijd na wedstrijd werd afgelast vanwege te harde wind en/of de gevaarlijk koude temperatuur.

Rosé

Vandaag heb ik definitief een punt achter de winter achter gezet: De boot is weer vaarklaar. In die koude, schrale wind is heb ik de tent van het dek gehaald. De motor is draait weer, de accu’s zijn opgeladen, de gasfles weer aangesloten en het grootzeil ligt weer “aangeslagen” op de giek. Met een beetje mazzel varen we volgende week naar de nieuwe ligplaats.

Zet de rosé maar in de koeling, de lente komt eraan!

De oplettende lezer heeft het al kunnen volgen: We maken aardig vaart richting het zuidwesten. Vrijdag overnachten we in de obscure maar verbazend prettige haven achter de NDSM-werven, waar een sympathieke Duitse havenmeester-anarchist ons gastvrij ontvangt. (Ik ken wel meer van dit soort functionarissen waarbij een hanekam ook prima zou staan.) Met onze verstekeling met fiets eten we een hapje in de IJkantine en gaan op tijd op bed, dat ons voor het laatst een slechte nacht bezorgt.

Zaterdag scheuren we op de motor het Noordzeekanaal af, want we hebben een afspraak: Bij de sluizen van IJmuiden worden we opgewacht door John van Joan’s schuimrubberbetaalbaar.nl. Hij laadt snel onze bestelling aan boord en we halen nog nét de sluis, waardoor we, ondanks het tij, nog lekker op tijd in Scheveningen kunnen aanleggen. En daar kunnen we voor het eerst genieten van onze aanwinst.

Rolls Royce

Twee weken geleden waren we bij Joan’s om even te kijken, te informeren en te proberen. We moeten echt iets beters aan boord en we willen advies iemand die er verstand van heeft, maar ons geen poot uitdraait. Een bootmatras moet goede steun en vering geven, ondanks een harde ondergrond. Hij moet tegen vocht kunnen. En hij moet mooi op maat gemaakt worden en vooral… Heel lekker slapen, ondanks de prijs. Joan’s heeft nogal wat keus en men voorziet ons geduldig van advies. Na een half uur proefliggen op verschillende (combinaties van) schuimlagen, zijn we eruit: Het wordt de Rolls Royce onder de matrassen, bestaande uit John’s nieuwste eigen brouwsel van schuimlagen. Niet de goedkoopste, maar wel het beste wat er te krijgen is.

Tijdens het proefliggen waren we direct verkocht. Ik begon spontaan te duimen, terwijl ik dat sinds m’n tweede niet meer doe. En afgelopen nacht sliepen we als roosjes! Nog sterker, op het moment van schrijven geniet de halve bemanning er weer van.

Maar waar laten we nu die oude matras? We kunnen ‘m hier toch niet zomaar op de oude stadskade achterlaten?! (Heeft de Petite Folie misschien nog een extra harde rotmatras nodig? ;-)

We hebben het een beetje druk, dus het is hier wat stil. Zie het als een stilte voor de storm, want we gaan weer op pad, een nieuw avontuur tegemoet. En daar horen de nodige voorbereidingen bij. De boot moet vakantieklaar, de boel gepakt en al het werk af.

Druk klussen

Eigenlijk zijn we er al twee weekenden druk mee: die klussen aan boord, ‘t zijn niet de leukste. Om te beginnen was dat de pomp van rottige Jabsco weer aan een nieuw rubber toe. Dat moet bijna jaarlijks gebeuren en dat vinden die schroeven niet leuk. Na de eerste keer krijg je ‘m eigenlijk al niet meer goed dicht. (De vergelijking met een Leenbakker-kast is snel gemaakt: na twee verhuizingen kan je ‘m weggooien.) Na een hoop gevloek is uiteindelijk de volledige pomp vervangen door een kostbare nieuwe.

De volgende klus is de “stagplaat”: de afdekplaat van de plek waar de zijstagen op het dek bevestigd zijn. Daar kwam namelijk een heel klein beetje water door. (Afhankelijk van de koers leek het soms te regenen in de salon. Er zit inmiddels weer een hele spuit met Sikaflex onder de plaat en tussen de bevestigingen. Met de buien van de afgelopen week zullen we snel genoeg weten of het dicht is.

Een derde, bijzonder prettige klus is het vervangen van de kabels van de koeling. De vorige bleken te licht. (Hierdoor begon het schakelpaneel te smelten. Lekker toch?) Chris heeft de klus uiteindelijk in twee dagen geklaard. Niet slecht!

Inpakken

Tot slot werken we nog een paar kleinere klussen af: het opnieuw bevestigen van de mastlier, de stickers op het schakelpaneel, ‘t vastzetten van de bilge-vlonders. Kleine klusjes die uiteindelijk een hoop tijd kosten. En nu moeten we maar eens wat gaan inpakken: veel kleding voor alle soorten weer, gadgets, fotospul, proviand, een gehuurd reddingsvlot, bootpapieren, bijgewerkte zeekaarten, … Wat vergeet ik? Vast van alles.

Nieuw avontuur

De reis zal nu snel beginnen. Wanneer precies? En waarheen? Je leest hier snel meer. Wat ik al kan vertellen is dat we de dit jaar24 uursrace niet gaan halen. Gelukkig zal men ons daar niet te hard missen: De teller bij de voorinschrijving van de 45ste Delta Lloyd 24 Uurs Zeilrace staat een maand voor de start op 610.