Nou, de afgelopen weken is er een boel gebeurd: De boot is uit het water gehaald, de romp is hersteld en helemaal opnieuw gelakt (en verschrikkelijk mooi geworden!). Er we hebben een zompige plek in het dek gevonden, in de balsa-tussenlaag. Die plek is van boven weer hersteld en van onderen opengemaakt en leeggehaald. Daar zijn we helaas nog niet klaar mee.

De boot ligt inmiddels weer in het water en ons nieuwe matroosje heeft haar eerste korte tochtje gemaakt. En nu liggen we op onze beschutte ligplaats in de nieuwe Kanaalhaven. We zijn bijna klaar voor de winter, waarin we hopelijk nog wat klusjes kunnen doen.

En tot slot: we hebben een nieuw naamlogo… een nieuwe ‘branding’ voor de boot en dus binnenkort ook voor dit weblog. Ook een mooie winterklus, dacht ik.

Update, 16:59 uur

Da’s schrikken: een klus waartegen ik al een jaar of vier aanhik is in een middagje geklaard. Er is een nieuw thema voor de site. Vanaf nu ‘Live’ maar nog niet helemaal af, natuurlijk. Nooit eigenlijk.

Update, 13/12

Helaas is het nieuwe thema verdwenen: Een update van het basisthema verwijderde de vermaatwerkte versie ervan. En stom genoeg heb ik geen enkele backup van het thema.

Update, 14/12

Maar natúúrlijk maken ze bij Campai wél goede backups. En helpen ze me ook om ‘m snel terug te krijgen. Bovendien ga ik met ze aan de slag om de host flink te upgraden. Tnx, Campai!

Gerelateerde berichten

• Nieuwe virtuele haven
• The Big Picture
• Morgen te water!

Charmante stadjes

De volgende dag varen we helemaal naar Trouville. Of eigenlijk, we blijven gewoon nog een dagje liggen om ook het oostelijke van deze twee aangrenzende badplaatsen te verkennen.

Trouville is net zo charmant maar iets minder chique. Je ziet er minder kakwijven (femmes de merde?) en dure voitures dan in Deauville. Het centrum zit vol met gezellige restaurants, een grote vismarkt en een lange, ietsje vervallen boulevard. Allemaal iets meer “accessible”, zou je kunnen zeggen.

Toilet is ook een Frans woord

In de morgen worden er bovendien nog bootschappen gedaan in Deauville Marina: Ons relatief nieuwe Jabsco toiletpompje heeft het na al die tijd toch begeven. Er zullen wel enkele rubbers vervangen moeten worden, dus ik koop noodgedwongen een complete set met revisie-onderdelen à € 55. Waar ik verwachtte maar enkele te vervangen, vernieuw ik uiteindelijk bijna alle onderdelen voordat het rotding weer goed werkt. In plaats van een half uurtje werk ben ik bijna twee uur met het hele pompsysteem aan het prutsen. Een behoorlijk merde-klusje, maar wel dankbaar.

Gerelateerde berichten

• Gezelligheid in Deauville
• Zeewaterpomp
• Dives sûr “meh”

Zwarte smurrie

In Brighton check ik samen met Ard van de Ace de beide filters. Er zit vocht in de diesel. En het eerste filter blijkt inderdaad smurrie te bevatten: het vieze zwarte slijm van bacteriën die leven – hoe ongelooflijk ook – in de diesel. We vervangen het filter in de hoop dat het nog een restje van vorig jaar is. Maar helaas.

Wanneer Chrisje en ik maandag Cowes aanlopen, weigert de motor botweg om te starten. En de oorzaak is duidelijk: Het kommetje van de waterscheiding ziet wederom troebel, ‘t is wéér mis met de diesel.

Poging twee

Voordat we ons door de Harbour Master naar binnen laten slepen, doen we eerst zelf een poging: Terwijl Chrisje ons heen-en-weer zeilt over de Solent, vervang ik het filter (opnieuw) en ontlucht ik de motor. Vlakbij de haveningang proberen we te starten. En wat denk je? Hij doet het!

Als de sodemieter laten we het grootzeil zakken en draaien de eerste jachthaven in. En vóór we goed en wel vastliggen zet ik de motor weer uit, om te voorkomen dat er nog meer smurrie of water door het systeem gaat.

Nietsvermoedend

Zo’n 10 minuten later loopt een nietsvermoedende man over de steiger, in een overall van Volvo Penta. Zo’n monteur is natuurlijk snel getackeld en de afspraak voor de volgende morgen makkelijk gemaakt:

Om 9:00 uur slepen ze ons naar de werksteiger van RHP Marine, iets verderop aan de rivier Medina. Daar wordt de dieseltank geleegd en schoongemaakt. De filters en de waterscheiding worden vervangen, de ring van de tankdop wordt vernieuwd, de diesel ververst en het vertrouwen in de motor grotendeels hersteld. Het is ongeveer 13:00 uur en we kunnen door naar Yarmouth.

Zonnetje

Ze lijkt weer te lopen als een zonnetje, maar voor de zekerheid vaar ik even een stukje de Medina op. Da’s sowieso lekker bootjes kijken, want het ligt vol met Swans en ander moois. (Doekje?) Even lijkt het onze verbeelding maar al snel kunnen we er niet meer omheen: de toeren vallen telkens terug, er is nog iets mis. Terug naar RHP Marine.

Inmiddels is het 15:00 uur geweest en Chrisje heeft de beurt om even ‘t durp in te sjokken. Het probleem met de motor is gevonden in de aansluiting van de leidingen op de tank. En er ligt een plasje diesel in de bilge. Maar het komt goed.

Vakantie

Ik zit in korte broek op dek. Het zonnetje schijnt en er komen continu mooie bootjes langsvaren. Ik klaag niet: We hebben alle tijd en enorm vakantie!

Inmiddels is het 16:00 uur. De motor is helemaal oké, de bilge is schoon, Chrisje is uitgeshopt. En we blijven nog een nachtje in Cowes. Vakantie dus.

Gerelateerde berichten

• We gaan weer los!
• Onderdelen motorsysteem
• Blankenberge (Nieuwpoort) Oostende

We zijn inmiddels weer op pad, een paar weken lekker zeilend “richting de Zuid”. Ik zal snel een begin maken met het verslag van de tocht… en dan wel zien hoe de wind waait c.q. het reisverslag vordert.

Begin van een nieuwe zeiltocht

Ruim een week geleden vertrekken we uit Hellevoetsluis, met matig zeilweer: veel nattigheid en een wind van 7+ Beaufort. Ook die twee trouwe lezers weten wel wat dat betekent: We nemen zaterdag en zondag de Staande Mast Route, via Wolphaartsdijk naar Vlissingen. Onderweg breekt eindelijk het zonnetje door. En maandag is ook het windje lekker. We zetten de zeilen, op weg naar Oostende. De nieuwe zeilen, eindelijk!

Nieuwe zeiltjes

Afgelopen oktober scheurde onze oude genua en in maart besloten we om ook het grootzeil te laten vernieuwen, door Quantum Sails. De nieuwe zeilen zijn vlák voor vertrek pas klaar, zodat we er nog niet eerder mee gevaren hebben. Inmiddels kan ik maar één ding concluderen: Dit hadden we veel eerder moeten doen!

Het nieuwe grootzeil is een dikke 10% groter dan het originele lapje. Het maakt (ietsje teveel) gebruik van het feit dat de nieuwe giek langer is dan die oude, pijnlijk geknakte giek. Het is bovendien mooier “uitgebouwd”, wat betekent dat er meer oppervlak bovenin zit, waar het harder waait. De bovenste twee latjes lopen door tot de mast, de onderste twee niet. Hierdoor is het zeil altijd mooi gevormd, hoe je het ook trimt.

De nieuwe genua is volledig anders gesneden: een mooie moderne en strakke vleugelvorm in plaats van de ouderwetse, uitgezeilde driehoek. Dat merk je enorm met varen, want we kunnen nu veel meer met de zeiltrim. ‘t Is nu nog telkens zoeken naar de optimale stand, maar je merkt duidelijk dat het bootje veel beter loopt. Nog een voordeel: het ziet er beter uit!

Vervolg van de tocht

De tocht voert van Oostende verder via Duinkerke naar Boulogne. Daar ontmoeten we Ard & Eileen op de Ace, de rete-snelle zeilboot waarop Chrisje en ik als vaste wedstrijdbemanning meevaren. De voorraad uit Oostende wordt aangebroken en na een gezellig dagje chillen in Boulogne varen we samen op achter hen aan, naar Brighton.

Gerelateerde berichten

• Zeilen met de nieuwe giek
• Blankenberge (Nieuwpoort) Oostende
• Dunkerque – Oostende – Vlissingen

Mindmaps?

Mindmaps zijn een gave manier om je gedachten te ordenen, in hiërarchische structuren. Er zijn al veel toepassingen voor. Maar niet eerder zag ik er eentje waarmee je zo makkelijk kunt samenwerken: online, gelijktijdig, vanaf verschillende mobiele apparaten én, zoals dat hoort, via het web.

Bootklussen!

Mensen met een eigen boot, en zeker een ouwetje klassieker, weten dat de lijst met klussen, wensen en reparaties, nooit krimpt. Er zijn altijd méér dingen die je aan een boot moet/wilt doen, dan je kunt in de tijd die je ervoor hebt. Al helemaal als je binnen die tijd ook nog een beetje wilt zeilen. En tijdens het zeilen groeit zo’n lijst vanzelf, want er gaan ook weer dingen stuk.

Onze klussenlijst is dit jaar vrij lang en onoverzichtelijk. En gisteren is besloten dat we dit jaar tóch niet in de loods overwinteren. Dus zullen we keuzes moeten maken. We zijn samen meteen aan de slag gegaan om alle bootklussen te verzamelen en ordenen. Kijk nu én de komende wintermaanden “live” mee naar onze gedachtenspinsels:

(Suggesties en aanvullingen zijn uiteraard welkom in de reacties hieronder.)

Gerelateerde berichten

• Nieuwe boot, baby vergeten
• Waar is de boot?
• Online community gaat echte zeilboot besturen tijdens de VOR

De oppervlakkige diagnose was snel gemaakt en simpel: een kapotte keerring, die relatief makkelijk vervangen zou kunnen worden. Door een monteur, dat wel. Maar de lokale Volvo Penta-specialist Marine & General, waarmee ik sinds maandagmiddag telefonisch contact had, beweert eind van de dinsdagmorgen ineens dat vervangende onderdelen niet meer te krijgen zouden zijn voor ons type motor. De oplossing zou een kostbare worden: het vervangen van de hele zeewaterpomp, voor zo’n £289,- (exclusief montagekosten). Oh dear.

Customer service

Onze motor is een van de nieuwste onderdelen aan de hele boot. Een modern type, zo’n vijf jaar geleden geïnstalleerd. Dus als ik bel met Flevo Marina Jachtservice waar de MD2030-D destijds is ingebouwd, verklaren zij de Guernese motorspecialist (ook) voor gek: die onderdelen zijn er. Plenty, zelfs.

Flevo Marina bevestigt de diagnose en de simpele oplossingsrichting. Uit blijk van pure klantenservice zoekt men in Lelystad zelfs nog even de exacte serienummers voor me op. (Dank!) Nadat ik deze doorbel naar de M&G ga ik zelf even op pad en heb ik de twee keerringetjes binnen een kwartier te pakken. Voor £4,10 het stuk. Om vervolgens door M&G te worden teruggebeld dat ze me pas donderdag aan de onderdelen kunnen helpen.

Make it a little?!

De dame aan de andere kant van de lijn verslikt zich in excuses en belooft dat er a.s.a.p. een monteur langskomt. Dat doet de goede man inderdaad en eind van de middag, vlak vóór tea time is het hele zaakje opgelost. Wij wat luttele Ponden armer maar een dichte pomp en een nieuw vaarplan rijker:

We varen vandaag naar Cherbourg. Het waait flink en de stroom is stevig. Die 50 mijltjes zouden we wel eens binnen zeven uur kunnen varen. Als het meezit, natuurlijk. Time will tell.

Gerelateerde berichten

• Nieuwe motor!
• Trouville et la toilette
• Onderdelen motorsysteem

En dan ontdek ik, min-of-meer toevallig, een lek in het koelsysteem van de motor. Daar waar koud zeewater ingepompt wordt, druipt een behoorlijke hoeveelheid water langs de motor de bilge in. Not good.

Damn

Tijdens het zeilen probeer ik e.e.a. op te lossen: Het is vast de aanvoerslang! Die maak ik iedere winter even los om het water eruit en anti-vries erin te laten – en in de lente vice versa. Maar helaas, verder dichtmaken en aandraaien helpt niets. Blimey. De flens van de impellor? Nop. De afvoerslang? Too bad. Het lek blijkt echt achterop het pomphuis te zitten. En daar doe ik zelf niet zoveel aan, behalve stelpen. Damn! Hoe kan dit nou weer, zo vlak na een servicebeurt?

We besluiten om terug te keren naar Guernsey. Op Alderney is niet zoveel en er zal ook wel geen goeie monteur zijn. (Later horen we dat dit meevalt.) En de eerste de beste monteur die ik bel, nog onderweg naar St. Peter Port, belooft meteen de volgende ochtend langs te komen. (Inmiddels is de ochtend bijna voorbij maar de goede man heeft het een beetje druk. We wachten nog even af, maar het middagtij kunnen we shaken.)

Aan het eind van de middag liggen we dus weer te wachten voor de Victoria Marina, totdat de drempel voldoende water boven zich heeft om ons binnen te laten.

En we zijn niet alleen

Blijkbaar zijn meer mensen van plan om vanavond, vanaf 23:00 uur NL-tijd, de haven in te gaan. Steeds meer boten komen langszij aan de wachtsteiger, waar wij als eerste in een rij aan vastlegden. Voor en achter ons stapelt men de boten lekker door. Maar onze rij is de recordhouder: Op het hoogtepunt van het hele circus liggen er 16 boten zij-aan-zij aan onze boot vastgemaakt. De 4 stootwillen aan walzijde zijn zo plat als uitgeperste sinaasappels; de dikke, extra landvast staat strakker dan de gemiddelde pillenslikkende kaalkop op zaterdagavond. Fototoestellen klikken en in een mengelmoes van Frans, Engels en Nederlands praat iedereen enigszins opgelaten over deze gekke drukte.

In gedachte zien we de mooie bolle wangetjes van ons bootje langzaam indrukken en haar dek omhoog komen. Maar ze is zo sterk als we verwachten en weert zich kranig tegen die vele tonnen druk. Als een tijdje vóór hoog water de havendienst de 80+ boten binnen een uurtje de haven in leidt, vinden we zelfs – als één van de laatsten in de haven – een prima plekje. G&T, anyone?

Gerelateerde berichten

• Oversteek naar Guernsey
• Oostende en… Dover?
• Dover, met moeite

Shipping route

Middenin het Kanaal ligt de “Shipping route”, een kunstmatige snelweg die zo ongeveer het drukste stukje (vracht)vaarwater ter wereld vormt. Om ongelukken te voorkomen steek je daar als pleziervaart netjes in een rechte hoek over. (Zoniet, dan riskeer je een boete van duizenden Britse Ponden. Daar zijn ze heel streng in, die Britten.) En er is nog een ongeschreven regel: die grote containerschepen gaan bijna altijd voorlangs, want ze gaan keihard en kunnen i.e.g. niet uitwijken voor kleine rotzeilbootjes.

Geen motor meer

Het oversteken van het Kanaal is soms een beetje spannend. Niet voor “ervaren zeezeilers” zoals wij, natuurlijk. Maar het is toch weer prettig als we na een paar uurtjes motoren er weer bijna doorheen zijn. Helemaal als er dan ook eindelijk nog een lekker windje opsteekt. Maar niet als rond 18:00 uur ineens de motor ermee ophoudt.

Wat doe je dan? Wij gingen eerst maar eens even wat eten. Tenslotte heb je energie nodig. En je weet niet hoelang je nog scherp moet blijven. En hoelang de wind aanhoudt. (Niet lang dus.)

En ook geen wind

Zonder wind én motor doe je niet zoveel: Of je laat je op de stroom meedrijven, of je gaat voor anker. Beide geen aantrekkelijke opties vlak onder de Goodwin Sands. Dan maar eens even de Dover Coastguard opgeroepen.

De Britse Coastguard behoort ongetwijfeld tot de beste kustwachten van de wereld. Maar streng zijn ze wel. En serieus. Dus verwachten ze van potentiële “klanten” dat die ook wel écht iets serieus hebben. Liefst levensbedreigend, bij voorkeur urgent. En dat geldt dus niet voor ons… dus we dobberen nog even door. Totdat we worden opgeroepen door een ander Nederlands zeiljacht, de Juno.

Reddende Juno

Het mooie grote zeiljacht Juno (een Breehorn 44 voor kenners) vaart een paar mijltjes zuidelijker als ze onze oproep horen. En volgens goed zeemanschap biedt je altijd hulp aan, als je de mogelijkheid hebt. En ons helpen doet deze ervaren zeilfamilie zeker: Ze slepen ons tegen de stroom in naar de haven van Dover waar we beide boten rond een uur of 23:00 Nederlandse aan de steiger leggen.

We danken de gehele bemanning van de Juno uitgebreid (en met enkele vloeibaarheden). En we gaan op kooi, om ons de volgende dag eens te buigen over die motor… en wat daar nou mis mee kan zijn.

Vuile diesel

Het probleem leek al simpel en blijkt dat ook te zijn als de monteur er vandaag bijkomt: vocht en vuile drab in de dieseltank. Dat was toch erg onverwacht, zeker nadat de motor afgelopen week nog een beurt had gehad waarbij alle dieselfilters zijn vervangen. Bovendien kregen we toen het advies om komende winter wel eventjes naar die tank te kijken. Maar tot die tijd…

Afijn. We varen weer: vandaag doet de motor het weer. En morgen de wind hopelijk ook.

Gerelateerde berichten

• Oversteek naar [?]
• De oesters van St. Vaast
• Onderdelen motorsysteem

Door het dikke ijs van afgelopen winter is, vooral op de waterlijn, de verse antifouling hard nodig. En doordat we nu meer op zout varen, maakt kalkaanslag die poets- en waxbeurt zeer dankbaar werk. Maar het puntje ‘inspectie’ is dit keer heel serieus:

Vochtplek

De schroefas is een punt van aandacht, dat wisten we al. Bij de uithouder blijkt de coating flink af te bladderen, en met wat krabben komt er vanzelf een vieze bruine vochtplek onder vandaan. Gelukkig is er geen structurele schade, maar de ‘huid’ moet hier wel even goed hersteld worden. Een klusje wat we graag even overlaten aan de professionals van de werf.

Anode

Het blijkt vaak voor te komen, maar suf is het wel: De anode die ik vorig jaar verving hangt hartstikke los om de schroefas. Ergens is dit wel een opluchting: dat irritant tikkende geluid komt dus gelukkig niet uit de keerkoppeling. De versleten boosdoener wordt verwijderd, z’n slijtplekken netjes herstelt en de vervanger goed aangedraaid. En voordat de boot erin gaat draai ik ‘m nog een keer aan. (En dan nóg een keer.)

Al met al staan we nu wat langer op de wal dan gepland. Gelukkig past dat prima in de plannen voor deze weekenden, met activiteiten op de wal en (andermans) wedstrijdboot. En vóór de vakantie is het bootje weer helemaal in orde.

Gerelateerde berichten

• En weer klaar voor in / onder water
• Keuring
• Winterzeilers

Het is echt een rotwinter geweest, qua zeilen. Uiteraard was het voor een mooiweerzeiler niet te harden. Maar zelfs voor fanatieke wedstrijdzeilers was deze winter afzien. Wedstrijd na wedstrijd werd afgelast vanwege te harde wind en/of de gevaarlijk koude temperatuur.

Rosé

Vandaag heb ik definitief een punt achter de winter achter gezet: De boot is weer vaarklaar. In die koude, schrale wind is heb ik de tent van het dek gehaald. De motor is draait weer, de accu’s zijn opgeladen, de gasfles weer aangesloten en het grootzeil ligt weer “aangeslagen” op de giek. Met een beetje mazzel varen we volgende week naar de nieuwe ligplaats.

Zet de rosé maar in de koeling, de lente komt eraan!

Gerelateerde berichten

• Did Not Finish
• Updates, updates!
• Uit het water

Zaterdag scheuren we op de motor het Noordzeekanaal af, want we hebben een afspraak: Bij de sluizen van IJmuiden worden we opgewacht door John van Joan’s schuimrubberbetaalbaar.nl. Hij laadt snel onze bestelling aan boord en we halen nog nét de sluis, waardoor we, ondanks het tij, nog lekker op tijd in Scheveningen kunnen aanleggen. En daar kunnen we voor het eerst genieten van onze aanwinst.

Rolls Royce

Twee weken geleden waren we bij Joan’s om even te kijken, te informeren en te proberen. We moeten echt iets beters aan boord en we willen advies iemand die er verstand van heeft, maar ons geen poot uitdraait. Een bootmatras moet goede steun en vering geven, ondanks een harde ondergrond. Hij moet tegen vocht kunnen. En hij moet mooi op maat gemaakt worden en vooral… Heel lekker slapen, ondanks de prijs. Joan’s heeft nogal wat keus en men voorziet ons geduldig van advies. Na een half uur proefliggen op verschillende (combinaties van) schuimlagen, zijn we eruit: Het wordt de Rolls Royce onder de matrassen, bestaande uit John’s nieuwste eigen brouwsel van schuimlagen. Niet de goedkoopste, maar wel het beste wat er te krijgen is.

Tijdens het proefliggen waren we direct verkocht. Ik begon spontaan te duimen, terwijl ik dat sinds m’n tweede niet meer doe. En afgelopen nacht sliepen we als roosjes! Nog sterker, op het moment van schrijven geniet de halve bemanning er weer van.

Maar waar laten we nu die oude matras? We kunnen ‘m hier toch niet zomaar op de oude stadskade achterlaten?! (Heeft de Petite Folie misschien nog een extra harde rotmatras nodig? ;-)

Gerelateerde berichten

• Lenteschoonmaak
• Prima Paasweekend
• Ramsgate – Boulogne – Eastbourne

Druk klussen

Eigenlijk zijn we er al twee weekenden druk mee: die klussen aan boord, ‘t zijn niet de leukste. Om te beginnen was dat de pomp van rottige Jabsco weer aan een nieuw rubber toe. Dat moet bijna jaarlijks gebeuren en dat vinden die schroeven niet leuk. Na de eerste keer krijg je ‘m eigenlijk al niet meer goed dicht. (De vergelijking met een Leenbakker-kast is snel gemaakt: na twee verhuizingen kan je ‘m weggooien.) Na een hoop gevloek is uiteindelijk de volledige pomp vervangen door een kostbare nieuwe.

De volgende klus is de “stagplaat”: de afdekplaat van de plek waar de zijstagen op het dek bevestigd zijn. Daar kwam namelijk een heel klein beetje water door. (Afhankelijk van de koers leek het soms te regenen in de salon. Er zit inmiddels weer een hele spuit met Sikaflex onder de plaat en tussen de bevestigingen. Met de buien van de afgelopen week zullen we snel genoeg weten of het dicht is.

Een derde, bijzonder prettige klus is het vervangen van de kabels van de koeling. De vorige bleken te licht. (Hierdoor begon het schakelpaneel te smelten. Lekker toch?) Chris heeft de klus uiteindelijk in twee dagen geklaard. Niet slecht!

Inpakken

Tot slot werken we nog een paar kleinere klussen af: het opnieuw bevestigen van de mastlier, de stickers op het schakelpaneel, ‘t vastzetten van de bilge-vlonders. Kleine klusjes die uiteindelijk een hoop tijd kosten. En nu moeten we maar eens wat gaan inpakken: veel kleding voor alle soorten weer, gadgets, fotospul, proviand, een gehuurd reddingsvlot, bootpapieren, bijgewerkte zeekaarten, … Wat vergeet ik? Vast van alles.

Nieuw avontuur

De reis zal nu snel beginnen. Wanneer precies? En waarheen? Je leest hier snel meer. Wat ik al kan vertellen is dat we de dit jaar24 uursrace niet gaan halen. Gelukkig zal men ons daar niet te hard missen: De teller bij de voorinschrijving van de 45ste Delta Lloyd 24 Uurs Zeilrace staat een maand voor de start op 610.

Gerelateerde berichten

• Kop eraf
• Smurfenpasta
• Klussen op de bok