Gaies in Oostende

De tocht vanuit Ramsgate is lang en vooral “zout”. Dankzij de noordoosten wind, die onderweg aanzwelt tot een dikke vijf, varen we het laatste, langste deel strak aan de wind. En met de onrustige golven komt er dan altijd flink wat water over dek. En in de kuip, want zo’n lelijke buiskap zou op ons oude wedstrijdbootje natuurlijk niet kunnen.

Doordat we een paar extra slagen moeten maken krijgen we op het laatst weer de stroom tegen. En natuurlijk gaat bij aankomst het havenlicht op rood: eerst die paar werkschepen de haven uit, dan pas mogen wij erin. Dus stuiteren we buiten de pieren nog een half uurtje rond. Altijd fijn.

Het is desondanks een mooie tocht, met best veel zon, een boel vrachtverkeer in de ‘shipping lane’, een rustige start na vertrek op een prima tijdstip, en hard zeilen aan het eind. En vóór het donker en de regen in de haven. Niks mis mee.

Gaies

In Ramsgate kwamen we ze al tegen: Ank en Keimpe, van de Gaia. We ontmoetten hen ooit op Barbados. En later voor Duinkerke zeilden we elkaar tegemoet en voorbij. Ook zij zijn nu op de terugweg van vakantie en in Oostende gaan we samen gezellig aan de borrel en de mossels. Hun gezelschap is genieten, met hun mooie reisverhalen én -plannen. Het is echt jammer dat ze zover weg wonen en dat we elkaar niet vaker troffen toen wij nog op het IJsselmeer rondzeilden.

Relaxed Ramsgate

Het is ons vroegste tochtje deze vakantie: om 5:30 varen we maandag weg uit Dieppe. Gelukkig hebben we een hele fijne nacht gehad, met die onrustige deining in de haven en een volkomen onnodige actie van een sleepboot één steiger verderop: Om 1:00 uur móest de zware motor minimaal een half uur draaien. Merci.

We vertrekken in het donker met de volle maan in de rug. Een zacht, ruim windje helpt ons op gang en als we bij Cap Griz-Nez het kanaal oversteken trekt -ie lekker door. Rond 18:00 uur komen we aan in Ramsgate, na een hele mooie en lekkere zeiltocht. Het is nu bovendien weer een uur vroeger, dus (lokale) borreltijd. We drinken een “traditionele” pint bij de zeer traditionele Royal Temple Yacht Club, op het terras met het schitterende havenzicht. En daarna gaan we lekker smullen bij de Thai.

En van Fécamp naar…

De tocht naar Fécamp voert voorbij Le Havre en vlak langs Cap d’Antifer. We kunnen een leuk stuk op de spi doen, totdat een “massieve” regenbui de wind opjut en 90 graden liet draaien.

Omdat we in Dives alleen rond hoog water kunnen vertrekken, is de aankomst in Fécamp lastig te timen. En de haveningang is er berucht om z’n ondieptes. We hebben er misschien geluk gehad: lager dan dit heb ik het water hier nog nooit zien staan. Maar we varen zó naar een mooie dubbele box, waar de Marea Alta even later naast ons aanlegt.

De volgende ochtend scheiden onze wegen, voorlopig: Wij willen naar Dieppe terwijl de Marea Alta doorvaart naar Boulogne. Na ons wat verlate vertrek twijfelen nog even: oversteken naar Eastbourne lijkt met de huidige wind een fijne optie. Maar de verse voorspelling die we voor de kust nog even ophalen geeft voor de middag zwaar weer aan de overkant; we blijven aan Franse zijde.

IJs!

In Dieppe spreken we af met een ander leuk bootstel, dat we kennen uit Utrecht: Jan Rudolf en Bettina zijn hier echter niet op hun zelf-herbouwde Standfast 30, maar met de auto uit Rouen. Vorig jaar zijn ze daar naartoe vertrokken om een eigen ijssalon te openen. Een gedurfde onderneming die zomaar in een bekend TV-format had gepast. Maar inmiddels runnen ze gewoon wél die ijssalon c.q. lunchroom!

Voor ons was het even wat te ver varen, maar we adviseren natuurlijk iedereen die dit gebied bezoekt om bij ze langs te rijden en hun ambachtelijke ijs te proeven: Le Brise-Glace, Rue Saint-Sever, 76100 Rouen.