Na een tocht waarin de motor veel gedraaid heeft, maar we gelukkig ook zeilend aardige mijlen maakten, komen we rond 20:30 uur (Centraal-Europese tijd) aan in Cherbourg. Opnieuw ziet de havenstad er vanaf het water onaantrekkelijk uit: Hij is wel handig qua tochtplanning en altijd goed aan te lopen, maar we hoeven ‘m niet zo nodig te ontdekken.

De Quinta ligt er ook weer en we worden even later door Rudi en Marja uitgenodigd voor een klein hapje in l’Equipage, het restaurantje bij de jachtclub. Daar zeggen we geen nee tegen, want we weten het nog goed: Ze hebben daar gratis internet én heerlijke oesters, afkomstig uit St. Vaast. Die waren vorig jaar zó lekker dat we de dag erop doorgevaren zijn naar dit kleine vissersplaatsje om de hoek van Cherbourg.

Je kunt nu wel raden wat onze huidige bestemming is.

Met 3-4 knopen tijstroom in de rug schuiven we in druilerig regen onder grijze luchten langs de (schijnbaar) kleurloze kust. Op de motor, met de stuurautomaat aan. Vorig jaar zag dit er stukken mooier uit. Bovendien konden we hier toen een mooi stuk zeilen. Boeien: vanavond eten we wéér van die lekkere oesters. In St. Vaast!

In alle vroegte gaat de wekker. Om 7:30 uur (Britse tijd) willen we de haven uitvaren, om nog een mooi stukje stroom langs de Needles naar buiten te pakken. Het is nog bewolkt maar de wind staat goed – en niet te hard. Nadat ik nog even Rudi en Marja een handje help met afduwen van hun schitterende Quinta (een strakke Standvast 42 uit 2004, volledig van carbon en bijna té wit) zijn we zelf ook klaar voor vertrek.

Op de stroom varen we vlot de Solent af. De roemruchte Needles liggen er mooi bij, zeker als de bewolking grotendeels openbreekt terwijl we erlangs varen. Yep, foto’s volgen.

…

Tussen het schrijven van deze en de vorige alinea doe ik een poging om de motor uit te zetten en puur op zeil verder te varen. De zoveelste poging, opnieuw onsuccesvol: Er is nét te weinig wind om de vaart boven de 4 knopen te houden. En dan wordt te tocht naar [?] wel erg lang. Dus de motor draait nog steeds en we maken lekker 6 knoopjes naar het zuiden. “Terwijl het bier koud wordt,” zeggen we dan maar.

Naar [?]

Waarheen varen precies? We willen naar Cherbourg of (nog liever) naar Alderney, het noordelijkste Kanaaleiland. We hadden vorig jaar geen tijd meer om dit eiland aan te doen. Maar of we er dit jaar nou twee dagen voor willen motorvaren, als de wind zo zwak blijft? We zullen zien.

Tegen de tijd dat we weer verbinding hebben, dit bericht wordt geplaatst en jij dit leest, weet ik natuurlijk prima waar we naartoe gevaren zijn. Maar als ik alles zou verklappen is er natuurlijk geen lol meer aan. (Mocht je het echt niet meer houden van de spanning… Twitter al eens geprobeerd, of desnoods Facebook?)

Cowes is fijn. Heel fijn. Maar je kunt er niet eeuwig blijven, als je tenminste ook nog andere aardige (haven)plaatsjes wilt zien.

Zo’n heel aardig havenplaatsje op Wight is Yarmouth. Je kunt er prima eten, lekker rondsjokken en fijn over de Solent staren. Vanuit Yarmouth kunnen we bovendien makkelijk vertrekken om, langs de Needles, het Kanaal over te steken. Of we kunnen er een dagje blijven liggen, als dat voorspelde frontje inderdaad langstrekt. Want wij gaan dus niet oversteken tegen een dikke zuid-zuidwester in. Wij zijn Malle Pietje niet!

Ja, dikke zuid-zuidwester!

Om 6:00 zou onze buurman gaan vertrekken. En ondanks de regen die al uren op dek plenst, doet hij dat inderdaad. Dus maken we netjes even ruimte voor hem, checken snel het weerbericht, gaan snel weer langszij… en weer in ons bedje liggen. Totdat enkele uren later de volgende buurman ook wil afvaren en we een box opzoeken.

Dit is geen dag om te varen, zeker niet als dat tegen alles in moet. Dit is er eentje om uit te slapen tot het iets opklaart. Om dan even een koninklijk ontbijtje te doen en om vervolgens in de bus te stappen.

Bustocht

We doen een rondtocht over Wight. Dit keer niet naar de Needles, maar helemaal naar Bembridge en Ryde, aan de oostkant van dit mooie eiland. Met een paar keer overstappen slaan we daar rustig de hele middag aan stuk, zodat we keurig rond winkelsluitings- c.q. borreltijd in Ryde aankomen.

Ryde blijkt een geinig plaatsje waar de Wightlink veerboot en de kleine hovercrafts vanuit Portsmouth op aan-en-af varen. Normaliter – en dan vast voornamelijk in het weekend – zal er behoorlijk wat te doen zijn. Je kunt er zeker leuk borrelen en erg lekker eten. Voor dat laatste is The Ryde Tandoori een aanrader, waarbij de Roghan curries goed te doen zijn als je ze niet too bloody hot lust. En je niet de hele volgende dag bent aangewezen bent op een bewegend, plastic boordtoiletje.

Bloody hot was het de hele dag niet. Maar het was wel een prima dag om niet over te steken. Dat komt morgen wel.