Tres bien!

Een lay day in bruisend Oostende betekent uitslapen (op de Rolls Royce), drukte in de gezellige haven, gedoe en vermaak met de luidruchtige havenmeester Robèrt. Maar ook shoppen, site-seeing én culturele hoogstandjes. Want ook dit jaar vallen we met de neus in de TAZ-boter: Op het stationsplein is een prachtige show van een grote, multiculturele jazzband met gastoptredens van o.a. Arno Hintjens en… Toots Thielemans. Heel erg goed!

Dit jaar is het weer ook prachtig, in tegenstelling tot het vorige. Waar we afgelopen “zomer” al vier dagen verwaaid hadden gelegen en bikkelden tot voorbij Calais, kom ik vandaag tot een heerlijk besef: Ik loop de hele vakantie al in korte broek! (Oké, tot Scheveningen had ik er een zeilbroek overheen. Maar toch.) En terwijl we opnieuw op een terras van een Yacht Club dineren – eergisteren in Oostende, vandaag in het iets minder bruisende Duinkerken, maar niet minder lekker – constateert Chris dat m’n neus aan z’n eerste vervelbeurt toe is. Heel goed!

We varen vandaag rond 08:00 uur weg, als men ons er eindelijk langs heeft gelaten. Het eerste stuk is volledig windstil, maar later maken een lekker briesje en een nog steeds vlakke zee samen een zeer comfortabel tochtje. Na een niet onverwachte maar toch bijzondere ontmoeting op zee komen we op tijd in de haven voor een late lunch. Tres bien!

Bijzondere ontmoeting

Gaia Passing ByOngeveer een uur vóór aankomst ontmoeten we de Gaia, op hun terugweg naar Nederland. In februari ontmoetten we Ank en Keimpe al op Barbados. We zwaaiden ze uit op hun weg naar Trinidad, waar we ze vervolgens nét niet troffen. En helaas, ook dit keer zat een gezamenlijke boat drink er niet in. Dat komt zeker nog in Nederland. A&K, wel thuis! En veel plezier op jullie tussenstop in Zierikzee bij Asha en Marcel. (Hopi bon!)

Slapen op een Rolls Royce

Zet 'm goed vast!De oplettende lezer heeft het al kunnen volgen: We maken aardig vaart richting het zuidwesten. Vrijdag overnachten we in de obscure maar verbazend prettige haven achter de NDSM-werven, waar een sympathieke Duitse havenmeester-anarchist ons gastvrij ontvangt. (Ik ken wel meer van dit soort functionarissen waarbij een hanekam ook prima zou staan.) Met onze verstekeling met fiets eten we een hapje in de IJkantine en gaan op tijd op bed, dat ons voor het laatst een slechte nacht bezorgt.

Zaterdag scheuren we op de motor het Noordzeekanaal af, want we hebben een afspraak: Bij de sluizen van IJmuiden worden we opgewacht door John van Joan’s schuimrubberbetaalbaar.nl. Hij laadt snel onze bestelling aan boord en we halen nog nét de sluis, waardoor we, ondanks het tij, nog lekker op tijd in Scheveningen kunnen aanleggen. En daar kunnen we voor het eerst genieten van onze aanwinst.

Rolls Royce

Twee weken geleden waren we bij Joan’s om even te kijken, te informeren en te proberen. We moeten echt iets beters aan boord en we willen advies iemand die er verstand van heeft, maar ons geen poot uitdraait. Een bootmatras moet goede steun en vering geven, ondanks een harde ondergrond. Hij moet tegen vocht kunnen. En hij moet mooi op maat gemaakt worden en vooral… Heel lekker slapen, ondanks de prijs. Joan’s heeft nogal wat keus en men voorziet ons geduldig van advies. Na een half uur proefliggen op verschillende (combinaties van) schuimlagen, zijn we eruit: Het wordt de Rolls Royce onder de matrassen, bestaande uit John’s nieuwste eigen brouwsel van schuimlagen. Niet de goedkoopste, maar wel het beste wat er te krijgen is.

Tijdens het proefliggen waren we direct verkocht. Ik begon spontaan te duimen, terwijl ik dat sinds m’n tweede niet meer doe. En afgelopen nacht sliepen we als roosjes! Nog sterker, op het moment van schrijven geniet de halve bemanning er weer van.

Maar waar laten we nu die oude matras? We kunnen ‘m hier toch niet zomaar op de oude stadskade achterlaten?! (Heeft de Petite Folie misschien nog een extra harde rotmatras nodig? 😉