Grijze luchten

Vanuit Utrecht komen we gelukkig nog wel weg, afgelopen zaterdag. (Voor hetzelfde geld was de weg geblokkeerd geweest door allemaal roze fietsers.) Als we eenmaal bij het bootje aankomen, blijkt het daar gelukkig droger dan in het midden van het land. Maar echt stralend is het nog niet. En dat blijft ook zo.

Er is ook niet teveel wind. Maar op de grote genua en later de halfwinder maken we genoeg knoopjes. Gestaag glijden we over het Vuile Gat langs het eilandje Tiengemeten, van waar de natuur ons breeduit toelacht: Tussen de schotse koeien (met kalfjes) fladderen en schreeuwen fazanten. Of zouden dat, heel toepasselijk, echte “famous” grouses geweest zijn?

Een jaar of 10 geleden voeren we, op een klein gehuurd bootje, ook hier op ditzelfde water. Toen aten we een lekker visje in Stad aan ’t Haringvliet, waar we overnachtten in het kleine binnenhaventje. Het visje viel destijds niet helemaal oké, maar dit kleine stadje wilde ik graag weer terugzien. Helaas is het betreffende eetcafé niet meer te vinden en de binnenhaven inmiddels expliciet “niet voor passanten”. Dan varen we liever ietsje terug, om in bruisend (not!) Den Bommel te overnachten. En ondanks de dorpskermis is het daar heerlijk rustig.

Zee of lunch?

Zondag is weer een frisse dag. We kiezen ervoor om niet, samen met de Marea Alta, de zee op te gaan. In plaats daarvan doen we een lekkere lunch bij Berrisz in Stellendam, varen rustig terug naar de overkant en doen daarna nog een borreltje bij de buurvereniging Helius.

Een prima eerste weekendje op ’t Haringvliet, zo. Komend (lang) weekend varen we wél weer “op zout”; waarschijnlijk naar Scheveningen en IJmuiden, waar we de thuiskomers van de Live hopen te treffen.

Hellevoetsluis! Maar waarom?

De mensen die ons via twitter in de gaten houden weten het al: Afgelopen paasweekend varen we het bootje naar de nieuwe thuishaven, middenin Hellevoetsluis. Het was koud, zeker op zee. Maar het was zalig om nu al weer op zout water te varen. En met de nieuwe ligplaats gaan we zeker een boel nieuwe avonturen tegemoet.

Maar waarom?

Er zijn vele redenen voor ons om ‘helemaal’ naar Hellevoetsluis te gaan. Ondanks dat het vanuit Utrecht verder rijden is. Om er een paar te noemen:

  • Nieuw vaargebied – Het Markermeer en de Gouwzee kennen we nu echt wel. Hoewel ik het fotogenieke Paard van Marken zeker zal missen, net als alle fijne horeca in Monnickendam. Verandering van spijs doet eten, zeggen ze.
  • Brak water – Het Haringvliet is niet helemaal zoet. En in iets meer dan een uurtje zitten we nu op zout c.q. open zee. En dat is toch waar wij, net als het bootje, ons het meest in ons element voelen.
  • Zuidelijker – Uit principe geldt: hoe zuiderlijker hoe beter. Iedere zeilvakantie doen we ons best om zo snel mogelijk naar het zuiden te komen. Vanuit Hellevoetsluis zitten we in theorie binnen een dag in Oostende, dat nu dus een bestemming voor een weekend-tochtje kan zijn!
  • Gezelligheid – Er wordt in Zeeland voor ons gevoel actiever gezeild, door gezelliger publiek. Waarschijnlijk lijkt dat gras van afstand wel erg groen. Maar toch: We kennen nu al meer zeilers in Hellevoetsluis dan na 5 jaar in Monnickendam. Zo heb ik al meegezeild op 2 zeilwedstrijden vanuit ‘Hellevoet’. En werden we bij binnenkomst in het kanaaltje verwelkomd door onze nieuwe buurman, de eigenaar van het zusterschip! (En op twitter werden we bovendien welkom geheten door de vorige. Hi Ro!)
  • Webcam – Eén van de grote voordelen van Hemmeland was een webcam, gericht ons bootje. In Hellevoetsluis hebben ze natuurlijk ook een webcam. Maar nu eentje met een zoomfunctie!
  • Liggeld – Hemmeland was als gemeentehaven al relatief betaalbaar. Dankzij de WV Hellevoetsluis gaan we ons extra kosten aan benzine misschien wel terugverdienen. Hoewel… met die oude ‘bijboot’?

Genieten en deuken

Die rotwinter is voorbij. Eindelijk! En dat heb ik dit weekend maar even gevierd, met twee heerlijke zeildagen.

Eric en JonasAfgelopen zaterdag heeft de Lovefool.nl haar eerste mijltjes van het seizoen mogen afleggen. Met bandgenoot Eric en zijn vierjarige zoontje Jonas voeren we lekker een paar uurtjes de Gouwzee af en weer op. Het was bewolkt en fris, maar droog. Iedereen was dik ingepakt. En het was in één woord: genieten.

Qua zeilen pakten we het nog beetje voorzichtig aan, maar voor de dappere Jonas was ’t een bijzonder avontuur. Dat wordt nog wel eens een echte stoere zeeman! (En z’n vader vast ook.)

Deuken

Zondag kregen we nog één kans om te scoren in de reeks winterwedstrijden van de WSV Helius. Het was wederom droog en het woei een dikke 5 Beaufort. Op het Haringvliet zijn dat prima omstandigheden om heel hard en fanatiek te zeilen. En dat hebben we zeker gedaan, zo te voelen aan de blauwe plekken en spierpijn.

Maar de NED 7845 was niet erg gelukkig: een moment van overtuigde onbestuurbaarheid leverde twee flinke deuken op, één in de romp en eentje het ego van de stuurman. Nou maar hopen dat alles probleemloos afgehandeld en hersteld wordt, op tijd voor de Van Uden Reco.

Rotwinter

Terwijl ik naar Monnickendam rijd, vertelt de weerman op de radio dat ik daar eigenlijk niet wil zijn: “Het is 3ºC, maar de gevoelstemperatuur is veel lager door een harde, schrale wind uit noordelijke richting.” Maar ik wil wél naar de haven, want die rotwinter moet maar eens over zijn. Vind ik.

Het is echt een rotwinter geweest, qua zeilen. Uiteraard was het voor een mooiweerzeiler niet te harden. Maar zelfs voor fanatieke wedstrijdzeilers was deze winter afzien. Wedstrijd na wedstrijd werd afgelast vanwege te harde wind en/of de gevaarlijk koude temperatuur.

Mijn eerste jaar winterwedstrijdzeilen is tot nu toe geen doorslaand succes: Alleen in december hebben we een race kunnen varen. #kloteweer

Rosé

Vandaag heb ik definitief een punt achter de winter achter gezet: De boot is weer vaarklaar. In die koude, schrale wind is heb ik de tent van het dek gehaald. De motor is draait weer, de accu’s zijn opgeladen, de gasfles weer aangesloten en het grootzeil ligt weer “aangeslagen” op de giek. Met een beetje mazzel varen we volgende week naar de nieuwe ligplaats.

Zet de rosé maar in de koeling, de lente komt eraan!

Groter dan onze zintuigen kunnen bevatten

Onze bestemming ligt op 1970 mijl van waar we nu zijn. We zijn op bezoek in een feestzaal die groter is dan onze zintuigen kunnen bevatten.

Ben en Miek doen live verslag van hun Atlantische oversteek.

De droge verhalen van de Blauwe Pinquin zijn zalig om te lezen. Helaas hebben we ze niet ontmoet, maar de boot afgelopen zomer in Dartmouth wel zien liggen. We blijven ze volgen!

Meer iPhone-apps voor zeilers

Er zijn nogal wat bezoekers die hier verdwalen terechtkomen vanwege mijn berichten over toepassingen voor iPhone of Mac. Ook die bezoekers wil ik graag belonen met een nieuwe, korte review van een viertal iPhone-apps, speciaal voor zeilers:

TideApp icon TideApp

Er zijn verschillende apps waarmee je getijden kunt bepalen. (Als je voor de vierde app in dit lijstje gaat, heb je er geen nodig, want daarin zitten getijden én stromingen ingebouwd.) Van alle apps die ik geprobeerd heb, is dit m’n favoriet: het meest stabiel, het makkelijkst te bedienen. Bovendien is -ie helemaal gratis, wat de Hollanders onder u zal aanspreken. Lees verder