Goed nieuw baasje gezocht

Na al die jaren zeilplezier zoeken wij een goed nieuw baasje voor ons prachtige zeilbootje!

Deze bijzondere en sierlijke zeilboot is een Germán Frers-design IOR-racer, type 3/4-tonner. Het is een heerlijke en zeer snelle zeiler. Traditioneel sterk gebouwd en absoluut zeewaardig. Ze is (bijna) uniek: Er is maar één ander “zusterschip” in Nederland.

De boot biedt het nodige comfort om als stel (met of zonder kinderen) mooie (zee)tochten mee te zeilen. Maar is ook heel geschikt om met 2 tot 6 bemanningsleden (club)wedstrijden te varen, en te winnen!

De Lovefool verkeert in goede staat en is klaar om los te gooien. Ze is zeer compleet. Wel is het langzaamaan tijd voor wat onderhoud.

U bent welkom voor een bezichtiging en proefvaart. Contact via botenbank.nl

Uitgebreide specificaties:
Verder lezen

Glijdek

20120611-100237.jpgDe afgelopen weekenden zagen er qua boot een beetje hetzelfde uit: één dag met mooi, zonnig weer en één met regen. En die mooie dag gebruiken we dan niet om te zeilen. Maar wel voor een dappere, hoognodige bootklus. Het resultaat mag er zijn!

Antisliplappendeken

Ik moest wel even terugrekenen, om te bedenken wanneer we de antislip op dek voor het laatst hadden bijgewerkt. Daar is zo’n digitaal logboek heel handig voor: even zoeken, et voilà: november 2004 dus. Het zag er inmiddels ook écht niet meer uit. Boven die stralend nieuwgelakte romp hoort geen verbleekte, versleten grijze lappendeken. Maar de houvast die de antisliplaag moest bieden is doorslaggevend. We werden afgelopen jaar soms een beetje bang om overboord te glijden.

Voor onze nieuwe kleine boordgenoot was het gladdere dek ook niet fijn: hondepootjes bieden blijkbaar nóg minder houvast dan mijn afgeragde wedstrijdlaarzen. En wat heb je aan zo’n dekteckel als je d’r niet eens naar voren kunt sturen om de genua te broeken?

Voor geïnteresseerden: We gebruikten Interdeck 289, van International.

Nieuwe server

Na het gedonder met het thema en de hulp die mijn hostingpartij Campai hierbij bood, zijn we nu ook over naar een nieuwe server. Dat gaat niet van het ene op het andere moment: de knop gaat langzaam voor iedereen om. Als je dit bericht ziet, ook voor jou!

Merk je nog problemen met de site, laat het me vooral even weten.

Updates, updates!

Wat gebeurt er toch, dat dit weblog zo achter de feiten aanloopt? Zouden we te druk zijn? En wat is er dan allemaal aan de hand, met het bootje?

There she isNou, de afgelopen weken is er een boel gebeurd: De boot is uit het water gehaald, de romp is hersteld en helemaal opnieuw gelakt (en verschrikkelijk mooi geworden!). Er we hebben een zompige plek in het dek gevonden, in de balsa-tussenlaag. Die plek is van boven weer hersteld en van onderen opengemaakt en leeggehaald. Daar zijn we helaas nog niet klaar mee.

De boot ligt inmiddels weer in het water en ons nieuwe matroosje heeft haar eerste korte tochtje gemaakt. En nu liggen we op onze beschutte ligplaats in de nieuwe Kanaalhaven. We zijn bijna klaar voor de winter, waarin we hopelijk nog wat klusjes kunnen doen.

En tot slot: we hebben een nieuw naamlogo… een nieuwe ‘branding’ voor de boot en dus binnenkort ook voor dit weblog. Ook een mooie winterklus, dacht ik.

Update, 16:59 uur

Da’s schrikken: een klus waartegen ik al een jaar of vier aanhik is in een middagje geklaard. Er is een nieuw thema voor de site. Vanaf nu ‘Live’ maar nog niet helemaal af, natuurlijk. Nooit eigenlijk.

Update, 13/12

Helaas is het nieuwe thema verdwenen: Een update van het basisthema verwijderde de vermaatwerkte versie ervan. En stom genoeg heb ik geen enkele backup van het thema.

Update, 14/12

Maar natúúrlijk maken ze bij Campai wél goede backups. En helpen ze me ook om ‘m snel terug te krijgen. Bovendien ga ik met ze aan de slag om de host flink te upgraden. Tnx, Campai!

Gaies in Oostende

De tocht vanuit Ramsgate is lang en vooral “zout”. Dankzij de noordoosten wind, die onderweg aanzwelt tot een dikke vijf, varen we het laatste, langste deel strak aan de wind. En met de onrustige golven komt er dan altijd flink wat water over dek. En in de kuip, want zo’n lelijke buiskap zou op ons oude wedstrijdbootje natuurlijk niet kunnen.

Doordat we een paar extra slagen moeten maken krijgen we op het laatst weer de stroom tegen. En natuurlijk gaat bij aankomst het havenlicht op rood: eerst die paar werkschepen de haven uit, dan pas mogen wij erin. Dus stuiteren we buiten de pieren nog een half uurtje rond. Altijd fijn.

Het is desondanks een mooie tocht, met best veel zon, een boel vrachtverkeer in de ‘shipping lane’, een rustige start na vertrek op een prima tijdstip, en hard zeilen aan het eind. En vóór het donker en de regen in de haven. Niks mis mee.

Gaies

In Ramsgate kwamen we ze al tegen: Ank en Keimpe, van de Gaia. We ontmoetten hen ooit op Barbados. En later voor Duinkerke zeilden we elkaar tegemoet en voorbij. Ook zij zijn nu op de terugweg van vakantie en in Oostende gaan we samen gezellig aan de borrel en de mossels. Hun gezelschap is genieten, met hun mooie reisverhalen én -plannen. Het is echt jammer dat ze zover weg wonen en dat we elkaar niet vaker troffen toen wij nog op het IJsselmeer rondzeilden.

Relaxed Ramsgate

Het is ons vroegste tochtje deze vakantie: om 5:30 varen we maandag weg uit Dieppe. Gelukkig hebben we een hele fijne nacht gehad, met die onrustige deining in de haven en een volkomen onnodige actie van een sleepboot één steiger verderop: Om 1:00 uur móest de zware motor minimaal een half uur draaien. Merci.

We vertrekken in het donker met de volle maan in de rug. Een zacht, ruim windje helpt ons op gang en als we bij Cap Griz-Nez het kanaal oversteken trekt -ie lekker door. Rond 18:00 uur komen we aan in Ramsgate, na een hele mooie en lekkere zeiltocht. Het is nu bovendien weer een uur vroeger, dus (lokale) borreltijd. We drinken een “traditionele” pint bij de zeer traditionele Royal Temple Yacht Club, op het terras met het schitterende havenzicht. En daarna gaan we lekker smullen bij de Thai.

En van Fécamp naar…

De tocht naar Fécamp voert voorbij Le Havre en vlak langs Cap d’Antifer. We kunnen een leuk stuk op de spi doen, totdat een “massieve” regenbui de wind opjut en 90 graden liet draaien.

Omdat we in Dives alleen rond hoog water kunnen vertrekken, is de aankomst in Fécamp lastig te timen. En de haveningang is er berucht om z’n ondieptes. We hebben er misschien geluk gehad: lager dan dit heb ik het water hier nog nooit zien staan. Maar we varen zó naar een mooie dubbele box, waar de Marea Alta even later naast ons aanlegt.

De volgende ochtend scheiden onze wegen, voorlopig: Wij willen naar Dieppe terwijl de Marea Alta doorvaart naar Boulogne. Na ons wat verlate vertrek twijfelen nog even: oversteken naar Eastbourne lijkt met de huidige wind een fijne optie. Maar de verse voorspelling die we voor de kust nog even ophalen geeft voor de middag zwaar weer aan de overkant; we blijven aan Franse zijde.

IJs!

In Dieppe spreken we af met een ander leuk bootstel, dat we kennen uit Utrecht: Jan Rudolf en Bettina zijn hier echter niet op hun zelf-herbouwde Standfast 30, maar met de auto uit Rouen. Vorig jaar zijn ze daar naartoe vertrokken om een eigen ijssalon te openen. Een gedurfde onderneming die zomaar in een bekend TV-format had gepast. Maar inmiddels runnen ze gewoon wél die ijssalon c.q. lunchroom!

Voor ons was het even wat te ver varen, maar we adviseren natuurlijk iedereen die dit gebied bezoekt om bij ze langs te rijden en hun ambachtelijke ijs te proeven: Le Brise-Glace, Rue Saint-Sever, 76100 Rouen.

Dives sûr "meh"

Na zoveel daagjes in het bruisende Deauville / Trouville wil je ook wel eens wat anders. Dus varen we samen met de Marea Alta naar het ietsje westelijker gelegen Dives sûr Mer, waar het stukken minder bruist.

De relatief nieuwe nederzetting Dives doet wat denken aan Gruissan (bij Narbonne, waar ons bootje oorspronkelijk vandaan komt) of Eastbourne: een verse, flinke jachthaven waar omheen een hele bos vakantiewoningen is gepland. Best netjes, niet erg authentiek. En er zijn wel enkele voorzieningen, maar het stadje is een flink eind weg.

Bruisen doet het is de haven zeker niet, al doen ze wel hun best: Het kleine maritieme festival dat de dag na ons bezoek moet plaatsvinden was vast een enorm succes. (Als het niet zo was verregend.)

Houlgate

Na een kleine kustwandeling richting het oosten vind je het dorp Houlgate. Dat bruist een beetje meer, met een groot strand met een nogal lege boulevard, een casino aan dat strand en een boel barretjes en eettentjes in de straat erachter. Voor wie hier ooit verzeild (of verauto’d) raakt: Het grappige hotel/restaurantje Hostellerie Normande is een aanrader. Helemaal als het wél een zwoele avond is, want ze hebben ook een mooi terras.

Droogvallen

Dives is een haven met een aanloop die, net bij als St. Vaast en Deauville, volledig droogvalt. De haven zelf houdt z’n diepte met een sluis, die enkele uren rond hoog water openstaat. Belangrijk dus om je aankomst goed te timen, evenals je afvaart. Onze volgende haven staat er ook om bekend dat je goed op het tij wilt letten: Bij écht laag water kon het wel eens te ondiep worden. Dus kun je wel raden op welk moment wij daar aankomen.

Trouville et la toilette

We doen een dagje Deauville, waarbij het ineens zulk mooi weer is dat we het grootste deel van de dag op het strand doorbrengen. We sjokken verder wat door de dure en bruisende hoofdstraat en over het mooie marktje, lunchen op het terras en doen inkopen voor het Cobb-diner dat we aan boord van de Marea Alta verorberen.

Charmante stadjes

De volgende dag varen we helemaal naar Trouville. Of eigenlijk, we blijven gewoon nog een dagje liggen om ook het oostelijke van deze twee aangrenzende badplaatsen te verkennen.

Trouville is net zo charmant maar iets minder chique. Je ziet er minder kakwijven (femmes de merde?) en dure voitures dan in Deauville. Het centrum zit vol met gezellige restaurants, een grote vismarkt en een lange, ietsje vervallen boulevard. Allemaal iets meer “accessible”, zou je kunnen zeggen.

Toilet is ook een Frans woord

In de morgen worden er bovendien nog bootschappen gedaan in Deauville Marina: Ons relatief nieuwe Jabsco toiletpompje heeft het na al die tijd toch begeven. Er zullen wel enkele rubbers vervangen moeten worden, dus ik koop noodgedwongen een complete set met revisie-onderdelen à € 55. Waar ik verwachtte maar enkele te vervangen, vernieuw ik uiteindelijk bijna alle onderdelen voordat het rotding weer goed werkt. In plaats van een half uurtje werk ben ik bijna twee uur met het hele pompsysteem aan het prutsen. Een behoorlijk merde-klusje, maar wel dankbaar.