Na het gedonder met het thema en de hulp die mijn hostingpartij Campai hierbij bood, zijn we nu ook over naar een nieuwe server. Dat gaat niet van het ene op het andere moment: de knop gaat langzaam voor iedereen om. Als je dit bericht ziet, ook voor jou!
Merk je nog problemen met de site, laat het me vooral even weten.
Wat gebeurt er toch, dat dit weblog zo achter de feiten aanloopt? Zouden we te druk zijn? En wat is er dan allemaal aan de hand, met het bootje?
Nou, de afgelopen weken is er een boel gebeurd: De boot is uit het water gehaald, de romp is hersteld en helemaal opnieuw gelakt (en verschrikkelijk mooi geworden!). Er we hebben een zompige plek in het dek gevonden, in de balsa-tussenlaag. Die plek is van boven weer hersteld en van onderen opengemaakt en leeggehaald. Daar zijn we helaas nog niet klaar mee.
De boot ligt inmiddels weer in het water en ons nieuwe matroosje heeft haar eerste korte tochtje gemaakt. En nu liggen we op onze beschutte ligplaats in de nieuwe Kanaalhaven. We zijn bijna klaar voor de winter, waarin we hopelijk nog wat klusjes kunnen doen.
En tot slot: we hebben een nieuw naamlogo… een nieuwe ‘branding’ voor de boot en dus binnenkort ook voor dit weblog. Ook een mooie winterklus, dacht ik.
Da’s schrikken: een klus waartegen ik al een jaar of vier aanhik is in een middagje geklaard. Er is een nieuw thema voor de site. Vanaf nu ‘Live’ maar nog niet helemaal af, natuurlijk. Nooit eigenlijk.
Helaas is het nieuwe thema verdwenen: Een update van het basisthema verwijderde de vermaatwerkte versie ervan. En stom genoeg heb ik geen enkele backup van het thema.
Maar natúúrlijk maken ze bij Campai wél goede backups. En helpen ze me ook om ‘m snel terug te krijgen. Bovendien ga ik met ze aan de slag om de host flink te upgraden. Tnx, Campai!
De tocht vanuit Ramsgate is lang en vooral “zout”. Dankzij de noordoosten wind, die onderweg aanzwelt tot een dikke vijf, varen we het laatste, langste deel strak aan de wind. En met de onrustige golven komt er dan altijd flink wat water over dek. En in de kuip, want zo’n lelijke buiskap zou op ons oude wedstrijdbootje natuurlijk niet kunnen.
Doordat we een paar extra slagen moeten maken krijgen we op het laatst weer de stroom tegen. En natuurlijk gaat bij aankomst het havenlicht op rood: eerst die paar werkschepen de haven uit, dan pas mogen wij erin. Dus stuiteren we buiten de pieren nog een half uurtje rond. Altijd fijn.
Het is desondanks een mooie tocht, met best veel zon, een boel vrachtverkeer in de ‘shipping lane’, een rustige start na vertrek op een prima tijdstip, en hard zeilen aan het eind. En vóór het donker en de regen in de haven. Niks mis mee.
In Ramsgate kwamen we ze al tegen: Ank en Keimpe, van de Gaia. We ontmoetten hen ooit op Barbados. En later voor Duinkerke zeilden we elkaar tegemoet en voorbij. Ook zij zijn nu op de terugweg van vakantie en in Oostende gaan we samen gezellig aan de borrel en de mossels. Hun gezelschap is genieten, met hun mooie reisverhalen én -plannen. Het is echt jammer dat ze zover weg wonen en dat we elkaar niet vaker troffen toen wij nog op het IJsselmeer rondzeilden.