Het is ons vroegste tochtje deze vakantie: om 5:30 varen we maandag weg uit Dieppe. Gelukkig hebben we een hele fijne nacht gehad, met die onrustige deining in de haven en een volkomen onnodige actie van een sleepboot één steiger verderop: Om 1:00 uur móest de zware motor minimaal een half uur draaien. Merci.

We vertrekken in het donker met de volle maan in de rug. Een zacht, ruim windje helpt ons op gang en als we bij Cap Griz-Nez het kanaal oversteken trekt -ie lekker door. Rond 18:00 uur komen we aan in Ramsgate, na een hele mooie en lekkere zeiltocht. Het is nu bovendien weer een uur vroeger, dus (lokale) borreltijd. We drinken een “traditionele” pint bij de zeer traditionele Royal Temple Yacht Club, op het terras met het schitterende havenzicht. En daarna gaan we lekker smullen bij de Thai.

De tocht naar Fécamp voert voorbij Le Havre en vlak langs Cap d’Antifer. We kunnen een leuk stuk op de spi doen, totdat een “massieve” regenbui de wind opjut en 90 graden liet draaien.

Omdat we in Dives alleen rond hoog water kunnen vertrekken, is de aankomst in Fécamp lastig te timen. En de haveningang is er berucht om z’n ondieptes. We hebben er misschien geluk gehad: lager dan dit heb ik het water hier nog nooit zien staan. Maar we varen zó naar een mooie dubbele box, waar de Marea Alta even later naast ons aanlegt.

De volgende ochtend scheiden onze wegen, voorlopig: Wij willen naar Dieppe terwijl de Marea Alta doorvaart naar Boulogne. Na ons wat verlate vertrek twijfelen nog even: oversteken naar Eastbourne lijkt met de huidige wind een fijne optie. Maar de verse voorspelling die we voor de kust nog even ophalen geeft voor de middag zwaar weer aan de overkant; we blijven aan Franse zijde.

IJs!

In Dieppe spreken we af met een ander leuk bootstel, dat we kennen uit Utrecht: Jan Rudolf en Bettina zijn hier echter niet op hun zelf-herbouwde Standfast 30, maar met de auto uit Rouen. Vorig jaar zijn ze daar naartoe vertrokken om een eigen ijssalon te openen. Een gedurfde onderneming die zomaar in een bekend TV-format had gepast. Maar inmiddels runnen ze gewoon wél die ijssalon c.q. lunchroom!

Voor ons was het even wat te ver varen, maar we adviseren natuurlijk iedereen die dit gebied bezoekt om bij ze langs te rijden en hun ambachtelijke ijs te proeven: Le Brise-Glace, Rue Saint-Sever, 76100 Rouen.

Na zoveel daagjes in het bruisende Deauville / Trouville wil je ook wel eens wat anders. Dus varen we samen met de Marea Alta naar het ietsje westelijker gelegen Dives sûr Mer, waar het stukken minder bruist.

De relatief nieuwe nederzetting Dives doet wat denken aan Gruissan (bij Narbonne, waar ons bootje oorspronkelijk vandaan komt) of Eastbourne: een verse, flinke jachthaven waar omheen een hele bos vakantiewoningen is gepland. Best netjes, niet erg authentiek. En er zijn wel enkele voorzieningen, maar het stadje is een flink eind weg.

Bruisen doet het is de haven zeker niet, al doen ze wel hun best: Het kleine maritieme festival dat de dag na ons bezoek moet plaatsvinden was vast een enorm succes. (Als het niet zo was verregend.)

Houlgate

Na een kleine kustwandeling richting het oosten vind je het dorp Houlgate. Dat bruist een beetje meer, met een groot strand met een nogal lege boulevard, een casino aan dat strand en een boel barretjes en eettentjes in de straat erachter. Voor wie hier ooit verzeild (of verauto’d) raakt: Het grappige hotel/restaurantje Hostellerie Normande is een aanrader. Helemaal als het wél een zwoele avond is, want ze hebben ook een mooi terras.

Droogvallen

Dives is een haven met een aanloop die, net bij als St. Vaast en Deauville, volledig droogvalt. De haven zelf houdt z’n diepte met een sluis, die enkele uren rond hoog water openstaat. Belangrijk dus om je aankomst goed te timen, evenals je afvaart. Onze volgende haven staat er ook om bekend dat je goed op het tij wilt letten: Bij écht laag water kon het wel eens te ondiep worden. Dus kun je wel raden op welk moment wij daar aankomen.